Літургія гадзінаў

Пятніца - 3 красавіка 2026
Вялікая пятніца Мукі Пана

ЗАКЛІК

Заклік з’яўляецца пачаткам штодзённай літургічнай малітвы. Ён папярэднічае Гадзіне чытанняў або Ютрані, у залежнасці ад таго, якая з гэтых літургічных гадзінаў распачынае малітву дня.

К. Пане, адкрый мае вусны.
Н. І вусны мае будуць абвяшчаць Тваю хвалу.

Ант. Хадземце, паклонімся Хрысту, Божаму Сыну, / які адкупіў нас сваёй крывёю.

Псальм 100 (99)
Радасць тых, хто ўваходзіць у святыню

Пан хоча, каб адкупленыя спявалі песню перамогі (св. Атаназій)

Усклікай Пану, уся зямля. *
З радасцю служыце Пану.

Станьце перад Яго абліччам *
з радасным спевам.

Ант. Хадземце, паклонімся Хрысту, Божаму Сыну, / які адкупіў нас сваёй крывёю.

Ведайце, што Пан ёсць Богам, *
Ён стварыў нас, і мы Ягоныя.

Мы – Яго народ *
і авечкі Ягонай пашы.

Ант. Хадземце, паклонімся Хрысту, Божаму Сыну, / які адкупіў нас сваёй крывёю.

Уваходзьце ў брамы Яго з падзякаю, †
на дзядзінцы Ягоныя з гімнам хвалы, *
праслаўляйце і благаслаўляйце Яго імя.

Бо Пан ёсць добры, †
навекі Ягоная міласэрнасць, *
і вернасць Яго з пакалення ў пакаленне.

Ант. Хадземце, паклонімся Хрысту, Божаму Сыну, / які адкупіў нас сваёй крывёю.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

Ант. Хадземце, паклонімся Хрысту, Божаму Сыну, / які адкупіў нас сваёй крывёю.

ГАДЗІНА ЧЫТАННЯЎ

К. Божа, прыйдзі мне на дапамогу.
Н. Пане, паспяшы да мяне на паратунак.
Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды,
І на векі вечныя. Амэн.

Пададзенае вышэй прапускаецца, калі гэтая Гадзіна чытаецца непасрэдна пасля Закліку.

ГІМН

Праслаўляй, язык, нястомна
Цела Панскае і Кроў,
Слаў жа той Ахвяры тайну,
Што стварыла свет наноў.
Бог з улоння чыстай Панны
На зямлю для нас прыйшоў.

Нарадзіўся на збаўленне,
Каб людзей уратаваць,
І сваёй навукі зерне
Сеяў, каб плён вечны даць.
Учыніў цуд на здзіўленне,
Каб між намі прабываць.

З вучнямі спажыў Вячэру,
Як закон таго жадаў,
Палюбіў сваіх бязмежна
І братамі іх назваў.
Вучням сам сябе даверыў,
Як пакарм на стол падаў.

Стала ў целе моцай слова
Чыніць хлеб Целам сваім,
А віно – то Кроў Хрыстова,
Што напоем будзе ўсім.
Кажа ў сэрцы веры мова,
што яднае нас у ім. Амэн.

ПСАЛЬМОДЫЯ

1 ант. Паўстаюць каралі зямлі, * і сыходзяцца разам князі / супраць Пана і Памазаніка Яго.

Псальм 2

Чаму бунтуюцца язычнікі *
і народы задумалі марнае?

Паўстаюць каралі зямлі, †
і сыходзяцца разам князі *
супраць Пана і памазаніка Яго:

«Парвём іхнія кайданы і скінем з сябе іхняе ярмо!» †
Той, хто жыве ў нябёсах, пасмяецца, *
Пан будзе насміхацца з іх.

Тады скажа ім у гневе сваім *
і спалохае іх сваёй лютасцю:

«Я намасціў караля Майго на Сіёне, *
на святой гары Маёй!»

Абвяшчу пастанову Пана. †
Ён Мне сказаў: «Ты сын Мой, *
Я цябе сёння нарадзіў.

Прасі ў Мяне, і дам народы ў спадчыну табе *
і межы зямлі ва ўладанне тваё.

Ударыш іх жалезным кіем, *
разаб’еш іх як посуд ганчара».

А цяпер, каралі, зразумейце, *
навучыцеся, суддзі зямлі.

З бояззю служыце Пану *
і радуйцеся з хваляваннем.

Трымайцеся вучэння, †
каб Ён не разгневаўся і вы не загінулі ў дарозе, *
бо гнеў Ягоны неўзабаве запалае.

Шчаслівыя ўсе, *
хто на Яго спадзяецца.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

1 ант. Паўстаюць каралі зямлі, * і сыходзяцца разам князі / супраць Пана і Памазаніка Яго.

2 ант. Яны дзеляць вопратку маю між сабою * і лёсы кідаюць аб адзежы маёй.

Псальм 22 (21), 2-23 [24-32]

Божа, мой Божа, чаму Ты мяне пакінуў? *
Далёкія ад майго збаўлення словы стогну майго.

Божа мой, я клікаў Цябе ўдзень, але Ты не адказаў, *
і ўначы, але не знаходжу спакою.

Аднак Ты, святы, жывеш, *
хвала Ізраэля.

На Цябе спадзяваліся Айцы нашы, *
спадзяваліся, – і Ты ўратаваў іх.

Клікалі Цябе, – і збавіліся, *
Табе даверыліся, і не зведалі сораму.

А я чарвяк, а не чалавек, *
пасмешышча для людзей і пагарда для народу.

Усе, хто бачыць мяне, насміхаюцца з мяне, *
адкрываюць вусны і галавой ківаюць:

«Ён спадзяваўся на Пана, няхай жа вызваліць яго, *
няхай уратуе, калі Яму ён любы».

Бо Ты вывеў мяне з улоння, *
я меў бяспеку на матчыных грудзях.

На Цябе я пакінуты ад маленства, *
ад матчынага ўлоння Ты мой Бог.

Не будзь далёка ад мяне, †
бо набліжаецца мая нядоля *
і няма таго, хто мне дапаможа.

Абступіла мяне мноства валоў, *
акружылі мяне быкі Башана.

Адкрылі на мяне свае пашчы, *
быццам леў, што разрывае і рычыць.

Я разліўся, быццам вада, *
і рассыпаліся ўсе мае косткі,

сэрца маё стала быццам воск, *
растапілася ўва мне.

Маё горла высахла, як гліна, †
мой язык прыліп да паднябення, *
Ты паклаў мяне ў пыле смерці.

Сабакі акружылі мяне, *
зборышча злачынцаў мяне абступіла.

Прабілі рукі мае і ногі, *
я магу палічыць усе мае косткі.

Яны глядзяць і разглядаюць мяне; †
дзеляць вопратку маю між сабою *
і жэрабя кідаюць аб адзежы маёй.

Але Ты, Пане, не адыходзь ад мяне; *
сіла мая, паспяшайся мне на дапамогу.

Уратуй ад мяча маю душу, *
маю адзіную вырві з сабачых лапаў.

Уратуй мяне ад пашчы льва, *
ад рагоў буйвалаў.

Буду абвяшчаць імя Тваё братам маім, *
на сходзе буду праслаўляць Цябе.

Гэтую другую частку псальма можна прачытаць на выбар.

Вы, што баіцеся Пана, праслаўляйце Яго, *
усё патомства Якуба, усхваляй Яго.

Няхай баіцца Яго ўсё патомства Ізраэля, †
бо Ён не адцураўся *
і не пагардзіў пакутамі няшчаснага,

не схаваў ад яго свайго аблічча, *
але выслухаў яго, калі той клікаў.

Ад Цябе мая хвала на вялікім сходзе; *
выканаю абяцанні перад тымі, хто баіцца Яго.

Няхай спажываюць бедныя і насычаюцца, †
няхай хваляць Пана тыя, хто Яго шукае: *
«Няхай сэрцы іхнія жывуць навекі!»

Успомняць і навернуцца да Пана ўсе межы зямлі, *
і паклоняцца перад Табою ўсе плямёны язычнікаў.

Бо валадаранне належыць Пану, *
Ён валадарыць над народамі.

Толькі Яму будуць пакланяцца ўсе, хто спіць у зямлі, *
перад Яго абліччам упадуць усе, хто абяртаецца ў пыл.

Але душа мая будзе

2 ант. Яны дзеляць вопратку маю між сабою * і лёсы кідаюць аб адзежы маёй.

3 ант. Тыя, хто палюе на маё жыццё, * паставілі пасткі.

Псальм 38 (37)

У сваім абурэнні не папракай мяне, Пане, *
і ў гневе сваім не карай мяне,

бо Твае стрэлы працялі мяне, *
і Твая рука цяжарыць нада мною.

Няма цэлага месца на целе маім *
з-за абурэння Твайго,

няма спакою ў костках маіх *
з-за майго граху.

Бо мае беззаконні †
вышэйшыя за маю галаву, *
як цяжкая ноша, прыгнятаюць мяне.

З-за глупства майго *
гнаяцца і смярдзяць мае раны.

Я згорблены і моцна сагнуўся, *
цэлы дзень хаджу ў смутку.

Бо сцёгны мае паліць агонь, *
і няма здаровага месца на маім целе.

Я знясілены і зруйнаваны моцна, *
скуголю ад стогну майго сэрца.

Пане, перад Табою ўсе мае жаданні, *
уздыханні мае не схаваны ад Цябе.

Моцна б’ецца маё сэрца, і пакідаюць мяне сілы мае, *
нават святла вачэй маіх няма ў мяне.

Тыя, што любілі мяне, і сябры мае †
стаяць воддаль ад маёй раны, *
і бліжнія мае сталі здалёк.

Тыя, хто палюе на маё жыццё, *
паставілі пасткі,

і тыя, хто зычыць мне зла, †
гавораць пра маю пагібель, *
кожны дзень разважаюць аб здрадзе.

Я ж, быццам глухі, не чую, *
і як нямы, што не адкрывае сваіх вуснаў.

І стаў я быццам чалавек, які не чуе *
і не мае ў сваіх вуснах адказу.

Бо на Цябе, Пане, спадзяюся. *
Ты адкажаш, Пане, мой Божа.

Я ж сказаў: «Няхай не пацяшаюцца нада мною; †
калі пахіснецца мая нага, *
няхай не ўзвышаюцца нада мною».

Бо я блізкі да падзення, *
і мой боль заўжды перада мною.

Але я прызнаю сваё беззаконне, *
мaю скруху з-за свайго граху.

Ворагі мае жывуць і мацнеюць, *
і становіцца шмат тых, хто ні за што мяне ненавідзіць.

А тыя, хто мне плаціць ліхам за дабро, *
змагаюцца са мною, бо я імкнуся да дабра.

Не пакідай мяне, Пане, *
Божа мой, не аддаляйся ад мяне.

Паспяшы мне на дапамогу, *
Пане, маё збаўленне.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

3 ант. Тыя, хто палюе на маё жыццё, * паставілі пасткі.

К. Паўсталі супраць мяне фальшывыя сведкі.
Н. І тыя, хто напоўнены няпраўдай.

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ
Пасланне да Габрэяў 9, 11-28

Хрыстус праз сваю кроў раз і назаўсёды ўвайшоў у Святое Святых

Браты: Хрыстус, прыйшоўшы як першасвятар будучых дабротаў, праз большую і дасканалейшую нерукатворную скінію, гэта значыць не з гэтага свету, і не праз кроў казлоў і быкоў, а праз сваю кроў раз і назаўсёды ўвайшоў у Святое Святых, здабыўшы вечнае адкупленне.

Бо, калі кроў казлоў і быкоў, і попел ялаўкі праз пасыпанне асвячае апаганеных, каб чыстым стала цела, то наколькі ж больш кроў Хрыста, які праз вечнага Духа сябе самога ахвяраваў як беззаганнага Богу, ачысціць нашае сумленне ад мёртвых учынкаў дзеля служэння жывому Богу.

І таму Ён стаў пасрэднікам новага запавету, каб праз смерць, якая была дзеля адкуплення ад злачынстваў, учыненых у першым запавеце, атрымалі абяцанае тыя, хто пакліканы да вечнай спадчыны. Дзе запавет, там трэба чакаць смерці яго складальніка, бо запавет набывае моц пасля смерці і ніколі не мае моцы, пакуль жыве яго складальнік. Таму і першы запавет не быў зацверджаны без крыві.

Калі Майсей абвясціў усяму народу кожную запаведзь паводле Закону, ён узяў кроў цялят і казлоў з вадою, пунсовую воўну ды ісопам акрапіў саму кнігу і ўвесь народ, кажучы: «Гэта кроў запавету, які Бог наказаў вам». Таксама і скінію, і ўвесь посуд для публічнага служэння акрапіў крывёю. Дый амаль усё паводле Закону ачышчаецца крывёю, а без праліцця крыві не бывае вызвалення. Таму было неабходна, каб вобразы нябесных рэчаў ачышчаліся так, а само нябеснае патрабавала яшчэ лепшых ахвяр, чым гэтыя.

Хрыстус увайшоў не ў святыню, пабудаваную рукамі на ўзор праўдзівых, але ў само неба, каб цяпер заступіцца за нас перад абліччам Бога; і не дзеля таго, каб шматразова прыносіць сябе ў ахвяру, дзеля чаго штогод уваходзіць першасвятар у Святое Святых з чужою крывёю, бо Яму трэба было б шмат разоў цярпець ад пачатку свету. Цяпер жа Ён адзін раз на сканчэнні вякоў з’явіўся дзеля знішчэння граху сваёю ахвяраю. І як людзям прызначана раз памерці, а пасля гэтага – суд, так і Хрыстус, раз ахвяраваўшы сябе, каб панесці грахі многіх, другі раз не дзеля граху, а дзеля збаўлення з’явіцца тым, хто чакае Яго.

РЭСПАНСОРЫЙ пар. Іс 53, 7. 12
Н. Як авечка, якую вядуць на забой, вытрымліваў здзек і не адкрываў сваіх вуснаў. Ён быў аддадзены на смерць, * каб здабыць жыццё свайму народу.
К. Аддаў сваё жыццё, і быў залічаны да злачынцаў.
Н. Каб здабыць жыццё свайму народу.

ДРУГОЕ ЧЫТАННЕ
«Катэхеза» св. Яна Хрызастома, біскупа

(Cat. 3, 13-19: SC 50, 174-177)
Моц Хрыстовай крыві

Хочаце пачуць пра моц Хрыстовай крыві? Тады вернемся і ўспомнім яе прыклад і правобраз, гартаючы старонкі Старога Запавету.

Майсей кажа: «Забіце аднагадовае ягня і памажце ягонай крывёю вушакі» (пар. Зых 12, 1-14). Што ты кажаш, Майсей? Хіба кроў авечкі можа ўратаваць разумнага чалавека? Канечне, можа, але не таму, што гэта кроў, а таму што яна – гэта вобраз крыві Пана. Бо і цяпер непрыяцель нашмат хутчэй адступае, калі бачыць ужо не акропленыя крывёю завесы, але бліскучую кроў праўды на вуснах вернікаў – завесах святыні, асвячанай для Хрыста.

Хочаце даведацца, у чым яшчэ моц гэтай крыві? Я хачу, каб вы спачатку прыгледзеліся, з якой крыніцы яна выцякае. Яна выцякае найперш з самога крыжа, а пачатак яе – бок Хрыста. Евангелле кажа, як пасля смерці Хрыста, калі Ён яшчэ вісеў на крыжы, падышоў жаўнер і прабіў Яму дзідаю бок, з якога адразу выцякла вада і кроў. Вада была сімвалам хросту, а кроў – Эўхарыстыі. Жаўнер прабіў бок Хрысту і адкрыў уваход у святыню, а я знайшоў там цудоўны скарб і з удзячнасцю радуюся, адшукаўшы такое вялізнае багацце. Так адбылося з Баранкам: юдэі забілі яго, а я карыстаюся плёнам гэтай ахвяры.

З прабітага боку выцякла вада і кроў (пар. Ян 19, 34). Не хачу, каб вы так лёгка праходзілі міма такіх вялікіх таямніц, таму закрану адзін містычны і ўкрыты аспект. Я ўжо сказаў, што вада і кроў з’яўляюцца сімваламі хросту і Эўхарыстыі. З гэтых дзвюх таямніц бярэ пачатак святы Касцёл праз купель адраджэння і аднаўлення Духам Святым, гэта значыць праз хрост і таямніцы, якія выходзяць з боку Хрыста. З боку свайго Ён пабудаваў Касцёл, як з боку Адама ўзнікла ягоная жонка Ева.

Таму св. Павел, маючы на ўвазе бок Хрыста, сведчыць пра гэта, кажучы: «Мы з Яго цела і з Яго костак» (пар. Эф 5, 3). Як з боку Адама Бог учыніў жанчыну, так і са свайго боку Хрыстус даў нам ваду і кроў, з якіх паўстаў Касцёл. І як Бог стварыў Еву з боку Адама, які глыбока заснуў, так Хрыстус пасля смерці даў нам ваду і кроў.
Бачыце, якім чынам Хрыстус заручыўся са сваёй абранніцай, бачыце, якім спажыткам Ён корміць нас? Як жанчына з любові да дзіцяці спяшаецца накарміць яго сваім малаком і крывёю, так і Хрыстус падмацоўвае сваёй крывёю тых, каго адрадзіў.

РЭСПАНСОРЫЙ пар. 1 П 1, 18-19; Эф 2, 18; 1 Ян 1, 7
Н. Не тленным серабром ці золатам адкуплены вы ад марнага жыцця, але каштоўнаю крывёю Хрыста як беззаганнага і чыстага Баранка. * Праз Яго мы ўсе маем доступ у адным Духу да Айца.
К. Кроў Езуса Хрыста, Сына Божага, ачышчае нас ад усялякага граху.
Н. Праз Яго мы ўсе маем доступ у адным Духу да Айца.

МАЛІТВА

Просім Цябе, Божа, паглядзі на гэтую сваю сям’ю, за якую наш Пан Езус Хрыстус, не вагаючыся, аддаў сябе ў рукі злачынцаў і прыняў крыжовую муку. Які з Табою жыве і валадарыць у еднасці Духа Святога, Бог, праз усе вякі вечныя. Амэн.

Потым, прынамсі пры супольнай цэлебрацыі, дадаецца акламацыя:

К. Благаславім Пана.
Н. Дзякуем Пану Богу.

ЮТРАНЬ

Пададзенае вышэй прапускаецца, калі гэтая Гадзіна чытаецца непасрэдна пасля Закліку.

ГІМН

Гэта знакі Божай мукі:
Жоўць, дубец, пляўкі і воцат,
Вострыя цвікі і дзіда,
Што прабілі цела Збаўцы.
З ранаў кроў, вада сплывае,
Каб абмыць сусвет ад грэху.

Крыж збавенны і шляхетны
Сярод дрэваў найслаўнейшы.
Не было ў ніводным лесе
Прыгажэйшага за гэта.
Крыж салодкі, што трымае
На цвіках цяжар салодкі.

Ты змягчы, дрэва, галіны,
Дай палёгку часткам цела.
На лагодныя галіны
Ты прымі святое цела.
Атулі сваёй пяшчотай
Пана, Ўладара нябёсаў.

Толькі ты было дастойна
Несці адкупленне грэшных.
Ты – як порт для чоўна свету,
Які тоне ў моры бурным.
Ты намашчана крывёю,
Што сплывае з ран Баранка.

Роўнае Айцу і Сыну
Разам з Духам Найсвяцейшым
Тройцы вечнай і адзінай
Няхай будзе праслаўленне,
Бо твая святая ласка
Нас аховае заўсёды. Амэн.

ПСАЛЬМОДЫЯ

1 ант. Бог не пашкадаваў свайго Сына, * але аддаў Яго за нас усіх.

Псальм 51 (50)

Змілуйся нада мною, Божа, *
у вялікай міласці Тваёй;

і ў паўнаце міласэрнасці Тваёй *
знішчы беззаконні мае.

Цалкам абмый мяне ад правінаў маіх *
і ачысці мяне ад граху майго.

Бо я ведаю беззаконні свае, *
і грэх мой заўжды перада мною.

Табе, Табе аднаму я зграшыў *
і зло ўчыніў перад Тваімі вачыма.

Таму Ты будзеш справядлівы ў сваім прысудзе *
і беззаганны ў судзе сваім.

Вось я ў беззаконні зачаты, *
і ў граху мяне нарадзіла маці.

Ты палюбіў глыбокую праўду *
і навучыў мяне тайнай мудрасці.

Акрапі мяне ісопам – і буду чысты, *
абмый мяне – і стану бялейшы за снег.

Дай мне пачуць радасць і вяселле, *
і ўзрадуюцца косткі, якія Ты зламаў.

Адвярні аблічча сваё ад грахоў маіх *
і знішчы ўсе мае правіны.

Чыстае сэрца ствары ўва мне, Божа, *
і аднаві ўва мне трывалы дух.

Не адкінь мяне ад свайго аблічча *
і не пазбаў мяне духа Твайго святога.

Вярні мне радасць збаўлення Твайго *
і ўмацуй мяне духам прыхільным.

Навучы няправых шляхам Тваім, *
і бязбожнікі да Цябе вернуцца.

Вызвалі мяне ад крыві, Божа, †
Божа, мой Збаўца, *
няхай славіць язык мой Тваю справядлівасць.

Пане, адкрый мае вусны, *
і вусны мае будуць абвяшчаць Тваю хвалу.

Бо Ты не прагнеш ахвяры, †
усеспаленне, хоць бы даў я, *
Табе не спадабаецца.

Ахвяра Богу – гэта скрушаны дух, *
не пагарджай, Божа, пакорным і прыгнечаным сэрцам.

У сваёй дабрыні будзь ласкавы да Сіёна, *
адбудуй муры Ерузалема.

Тады ўпадабаеш Ты ахвяру справядлівасці, †
прынашэнні і ўсеспаленні, *
і прынясуць цяльцоў на Твой алтар.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

1 ант. Бог не пашкадаваў свайго Сына, * але аддаў Яго за нас усіх.

2 ант. Езус Хрыстус палюбіў нас * і абмыў ад нашых грахоў сваёй крывёю.

Песня (Абк 3, 2-4. 13а. 15-19)

Пане, я пачуў Тваю вестку, *
я ўбачыў, Пане, Тваю справу.

Ажыві яе, калі прыйдзе час, †
калі прыйдзе час, дай пазнаць. *
У гневе ўспомні пра міласэрнасць.

Бог прыходзіць з Тэмана, *
а Святы – з гары Фаран.

Яго веліччу прасякнуты нябёсы, *
а зямля поўніцца Ягонай хвалою.

Ягоны бляск падобны да святла, †
выходзяць промні з рук Яго, *
і там схавана Яго магутнасць.

Ты выйшаў ратаваць свой народ, *
выбавіць памазаніка свайго.

Шлях праз мора Ты зрабіў для коней сваіх *
пасярод магутных водаў.

Я пачуў, – і ўсхвалявалася маё нутро, *
ад гуку гэтага задрыжэлі мае вусны.

Гніллё працяла мае косткі, *
і пада мной падкасіліся ногі.

Аднак я ў спакоі чакаю дзень нядолі, *
які напаткае народ, што нас прыгнятае.

Калі нават смакоўніца не расцвіце *
і не будзе на вінаграднай лазе пладоў,

калі дарэмнай будзе праца пры аліўках *
i не ўродзяць нівы,

калі пазнікаюць авечкі з аўчарні *
і не будзе скаціны ў загонах,

я буду радавацца ў Пану, *
буду радавацца ў Богу, маім Збаўцу.

Пан Бог – мая моц, †
Ён зробіць мае ногі як у лані *
і прывядзе на вышыні.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

2 ант. Езус Хрыстус палюбіў нас * і абмыў ад нашых грахоў сваёй крывёю.

3 ант. Пакланяемся, Пане, Твайму крыжу, * славім і апяваем Тваё святое ўваскрасенне, / бо дзякуючы дрэву крыжа настала радасць ва ўсім свеце.

Псальм 147, 12-20 (147)

Хвалі, Ерузалем, Пана, *
праслаўляй, Сіён, твайго Бога.

Бо Ён умацоўвае засовы брамаў тваіх, *
благаслаўляе сярод цябе сыноў тваіх.

Ён усталёўвае спакой на тваіх межах *
і насычае цябе адборнаю пшаніцай.

Ён пасылае слова сваё на зямлю, *
вельмі хутка ляціць Яго слова.

Ён снег дае, быццам воўну, *
сыпле іней, як попел.

Ён град свой кідае кавалкамі; *
хто выстаіць перад Ягоным марозам?

Ён пасылае слова сваё, – і ўсё растае, *
Ён дзьме сваім ветрам, – і цякуць воды.

Ён абвясціў слова сваё Якубу, *
пастановы свае і прысуды Ізраэлю.

Ніякаму народу больш так не ўчыніў, *
яны не ведаюць прысудаў Ягоных.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

КАРОТКАЕ ЧЫТАННЕ Іс 52, 13-15
Вось пашчасціць слугу Майму; ён узвысіцца, узнясецца і будзе ўзвялічаны. Як многія здзіўляліся яму: настолькі знявечаны быў, як ні ў кога, выгляд ягоны, а постаць яго не нагадвала чалавечай, так здзівіць ён многія народы, каралі перад ім закрыюць вусны свае, бо ўбачаць яны тое, пра што ім не было сказана, і спазнаюць тое, чаго ніколі не чулі.

Замест рэспансорыя гаворыцца:
Ант. Хрыстус стаў дзеля нас паслухмяным ажно да смерці, * смерці крыжовай.

ПЕСНЯ З ЕВАНГЕЛЛЯ

Ант. да песні Захарыі: Размясцілі над галавой Езуса надпіс з Ягонай віной: * Езус Назаранін, Кароль Юдэйскі.

Песня Захарыі (Лк 1, 68-79)
Месія і Яго папярэднік

Благаслаўлёны Пан, Бог Ізраэля, *
бо наведаў і адкупіў народ свой,

і ўзняў моц збаўлення для нас *
у доме Давіда, слугі свайго.

Як абвясціў спрадвеку *
вуснамі сваіх святых прарокаў,

што збавіць нас ад ворагаў нашых *
і ад рук усіх, хто нас ненавідзіць.

Каб праявіць міласэрнасць да айцоў нашых *
і нагадаць пра святы запавет свой.

Прысягу, якую даў Абрагаму, айцу нашаму, *
дасць нам.

Каб, выбаўленыя з рук ворагаў, *
мы без страху служылі Яму

ў святасці і справядлівасці перад Ім *
ва ўсе дні нашыя.

А ты, дзіцятка, прарокам Найвышэйшага будзеш названа, *
бо пойдзеш прад абліччам Пана падрыхтаваць шляхі Яму,

каб даць народу Ягонаму пазнаць збаўленне *
праз адпушчэнне яго грахоў,

дзякуючы сардэчнай міласэрнасці нашага Бога,*
у якой наведаў нас Усход з вышыні;

каб асвятліць тых, *
хто сядзіць у цемры і ў цені смяротным;

каб накіраваць ногі нашыя *
на шлях спакою.

Хвала Айцу і Сыну, *
І Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

Ант. да песні Захарыі: Размясцілі над галавой Езуса надпіс з Ягонай віной: * Езус Назаранін, Кароль Юдэйскі.

ПРОСЬБЫ

Са шчырай пабожнасцю пакланяемся нашаму Адкупіцелю, які цярпеў за нас і быў пахаваны, каб уваскрэснуць, і пакорна просім Яго:
Змілуйся над намі, Пане.

Хрыстэ, наш Пан і Настаўнік, дзеля нас Ты стаў паслухмяным ажно да смерці,
– навучы нас заўжды слухацца волі Айца.

Хрыстэ, наша жыццё, сваёю смерцю на крыжы Ты знішчыў смерць і пекла,
– дазволь нам быць з Табою, каб разам з Табою уваскрэснуць у славе.

Хрыстэ, наш Валадар, стаўшы ганьбай для людзей, Ты быў растаптаны, як чарвяк,
– навучы нас сваёй збаўчай пакоры.

Хрыстэ, наша збаўленне, Ты аддаў сваё жыццё за ўмілаваных братоў,
– учыні, каб мы любілі адно аднаго такой жа любоўю.

Хрыстэ, наш Збаўца, распасцёршы рукі на крыжы, Ты прыцягнуў да сябе ўсе вякі,
– збяры ўсіх раскіданых дзяцей Божых у валадарстве Твайго збаўлення.

Ойча наш.

МАЛІТВА

Потым, калі прысутнічае святар або дыякан, ён рассылае народ, кажучы:

Пан з вамі.
Н. І з духам тваім.
Няхай благаславіць вас Бог усемагутны, Айцец і Сын, і Дух Святы.
Н. Амэн.

Калі адбываецца рассыланне народу, дадаецца заклік:

Ідзіце ў супакоі Хрыста.
Н. Дзякуем Пану Богу.

Калі святар або дыякан адсутнічаюць ці калі Гадзіна чытаецца індывідуальна, то яна завяршаецца наступным чынам:

Няхай Пан благаславіць нас, абароніць ад усялякага зла і давядзе да жыцця вечнага.
Н. Амэн.

Малітва перад поўднем

ГІМН

Збаў, Адкупіцель наш, стварэнне свету,
Што бляскам святасці Тваёй асветлена,
Каб, адкідаючы спакусы дэманаў,
Праз смерць Тваю дайшло да вечнасці.

Зняволеных грахоў кайданамі
Крывёю ўласнаю вядзі да святасці.
Палонных жа і ўсіх знясіленых
Ты суцяшай, о Валадару наш. Амэн.

ПСАЛЬМОДЫЯ

Ант. Была трэцяя гадзіна, * калі ўкрыжавалі Езуса.

Псальм 40 (39), 2-14. 17-18

Я цвёрда спадзяваўся на Пана, *
і Ён схіліўся нада мною, і пачуў мой крык.

Падняў мяне з ямы пагібелі, з балоцістай багны, *
паставіў на скале мае ногі, умацаваў крокі мае.

І паклаў у мае вусны новую песню, *
спеў хвалы нашаму Богу.

Многія ўбачаць і спалохаюцца, *
і будуць спадзявацца на Пана.

Шчаслівы чалавек, які спадзяецца на Пана *
і не звяртаецца да ганарыстых і схільных да маны.

Ты шмат учыніў, Пане, Божа мой, †
у Тваіх цудах і намерах наконт нас *
ніхто не зраўнаецца з Табою.

Я хацеў іх абвясціць і расказаць пра іх, *
але іх колькасці нельга ахапіць.

Ахвяры і прынашэння Ты не пажадаў, *
але адкрыў мне вушы.

Усеспалення і ахвяры за грэх Ты не патрабуеш. *
Тады сказаў я: «Вось іду.

У пачатку кнігі напісана пра мяне. †
Я пажадаў спаўняць Тваю волю, мой Божа, *
і Твае законы жывуць у сэрцы маім».

Я абвяшчаў Тваю справядлівасць на вялікім сходзе *
і не закрываў вуснаў сваіх, Ты гэта ведаеш, о Пане.

Справядлівасць Тваю не хаваў я ў сэрцы сваім, *
я абвяшчаў Тваю вернасць і Тваё збаўленне.

Я не таіў Тваёй міласэрнасці і вернасці *
перад вялікай грамадой.

Ты, Пане, не стрымлівай міласэрнасці сваёй ад мяне, †
няхай Твая ласка і вернасць *
заўсёды падтрымліваюць мяне.

Бо мяне атачылі няшчасці, *
якім няма ліку,

дасягнулі мяне беззаконні мае, *
я не магу іх бачыць.

Іх больш, чым валасоў на маёй галаве, *
таму сэрца маё пакідае мяне.

Будзь прыхільны, Пане, уратуй мяне; *
Пане, паспяшайся мне на дапамогу.

Няхай весяляцца і радуюцца Табою тыя, *
хто шукае Цябе,

і тыя, хто любіць збаўленне Тваё, *
няхай гавораць: «Вялікі ёсць Пан».

Я няшчасны і ўбогі, *
але Пан пра мяне дбае.

Ты – дапамога мая і мой абаронца, *
Божа мой, не спазняйся.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

Псальм 54 (53), 3-6. 8-9

Уратуй мяне, Божа, сваім імем, *
і судзі мяне сваёю моцай.

Божа, пачуй маю малітву, *
выслухай словы маіх вуснаў.

Бо супраць мяне паўсталі чужынцы, †
шукаюць магутныя майго жыцця, *
яны не маюць Бога перад сабою.

Вось Бог дапамагае мне, *
Пан падтрымлівае маё жыццё.

Я добраахвотна прынясу Табе ахвяру, *
падзякую Твайму імені, Пане, бо яно добрае.

Яно вызваліла мяне з усялякага няшчасця, *
і маё вока глядзела на ворагаў маіх.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

Псальм 88 (87)

Пане, Божа збаўлення майго, *
удзень і ўначы я Цябе клікаў.

Няхай мая малітва дойдзе да Твайго аблічча, *
схілі вуха сваё да крыку майго.

Бо душа мая насыцілася няшчасцямі, *
і жыццё маё наблізілася да адхлані.

Мяне залічваюць да тых, хто сыходзіць у магілу, *
я стаў быццам чалавек, пазбаўлены сілы.

Паміж мёртвымі я пакінуты, *
як забітыя, што спяць у магіле,

пра якіх Ты больш не ўспамінаеш, *
яны адкінутыя ад Тваёй рукі.

Ты паклаў мяне ў глыбокім доле, *
у змроку і ў бездані.

Спачыла на мне Твая лютасць, *
і ўсе хвалі Твае Ты спаслаў на мяне.

Ты аддаліў ад мяне маіх знаёмых, †
зрабіў мяне ганьбаю для іх, *
я замкнёны, і не магу выйсці.

Маё вока слабне ад цярпення. †
Штодня я клічу Цябе, Пане, *
да Цябе працягваю рукі мае.

Ці ж памерлым Ты ўчыніш цуды, *
ці ж мёртвыя ўстануць і будуць славіць Цябе?

Ці ў магіле абвяшчаецца Твая міласэрнасць, *
а праўда Твая ў месцы згубы?

Хіба ў цемры пазнаюць Твае цуды *
і ў краіне забыцця Тваю справядлівасць?

Але я клічу Цябе, Пане, *
і раніцай мая малітва Цябе сустракае.

Чаму адкідаеш, Пане, душу маю, *
хаваеш аблічча сваё ад мяне?

Я ўбогі і паміраю з маладосці, *
нясу цяжар страху перад Табой і знясілеў.

Прайшоў нада мною Твой гнеў, *
а жах перад Табою знішчае мяне.

Акружаюць мяне кожны дзень, як вада, *
атачаюць мяне з усіх бакоў адразу.

Ты аддаліў ад мяне сяброў і блізкіх, *
і цемра – маё таварыства.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

Ант. Была трэцяя гадзіна, * калі ўкрыжавалі Езуса.

КАРОТКАЕ ЧЫТАННЕ Іс 53, 2-3
Ён вырас, як парастак, перад намі, і як корань з сухой зямлі. Не меў ён ні хараства, ні прыгажосці, каб мы паглядзелі на яго; і не меў выгляду, каб прывабіць нас. Зняважаны, адрынуты людзьмі, муж цярпення, які спазнаў слабасці, ад якога адварочваюць твар; пагарджаны, таму мы лічылі яго за нішто.

К. Кланяемся Табе, Хрыстэ, і благаслаўляем Цябе.
Н. Бо праз крыж свой Ты адкупіў свет.

МАЛІТВА

Просім Цябе, Божа, паглядзі на гэтую сваю сям’ю, за якую наш Пан Езус Хрыстус, не вагаючыся, аддаў сябе ў рукі злачынцаў і прыняў крыжовую муку. Які жыве і валадарыць праз усе вякі вечныя. Амэн.

К. Благаславім Пана.
Н. Дзякуем Пану Богу.

Малітва апоўдні

ГІМН

Крыж – благаслаўленне свету,
Знак збаўлення і надзеі.
Быў ганебнаю прыладай,
А цяпер стаў брамай неба.

На табе вісіць Ахвяра,
Што народы свету вабіць.
Князя цемры, сілу злога
Моц яе перамагае.

Табе, Езу наш Збавіцель,
Хвала вечная хай будзе
За каштоўны дар збаўлення,
Моц, што ў крыжы мы маем. Амэн.

ПСАЛЬМОДЫЯ

Ант. Калі надышла шостая гадзіна, * цемра ахапіла ўсю зямлю аж да дзевятай гадзіны.