Літургія гадзінаў

Панядзелак - 20 красавіка 2026
ІІІ велікодны тыдзень
ІІІ тыдзень псалтыра

ЗАКЛІК

Заклік з’яўляецца пачаткам штодзённай літургічнай малітвы. Ён папярэднічае Гадзіне чытанняў або Ютрані, у залежнасці ад таго, якая з гэтых літургічных гадзінаў распачынае малітву дня.

К. Пане, адкрый мае вусны.
Н. І вусны мае будуць абвяшчаць Тваю хвалу.

Ант. Пан сапраўды ўваскрос, / аллелюя.

Псальм 24 (23)
Пан уваходзіць у святыню

Брамы нябёсаў адчыніліся для Хрыста дзеля ўзвышэння Яго чалавечай натуры (св. Ірэнэй)

Пану належыць зямля і ўсё, што на ёй, *
сусвет і ўсё, што жыве ў ім.

Бо Ён заснаваў яго на морах *
і на рэках умацаваў яго.

Ант. Пан сапраўды ўваскрос, / аллелюя.

Хто ўзыдзе на гару Пана, *
і хто стане на святым месцы Ягоным?

Той, у каго рукі бязвінныя і чыстае сэрца, †
хто не схіляў душы да марнасці *
і не прысягаў фальшыва.

Ант. Пан сапраўды ўваскрос, / аллелюя.

Ён атрымае благаслаўленне ад Пана *
і ўзнагароду – ад Бога, свайго Збаўцы.

Вось пакаленне тых, хто Яго шукае, *
хто шукае аблічча Твайго, Бог Якуба.

Ант. Пан сапраўды ўваскрос, / аллелюя.

Падыміце вярхі вашыя, брамы, †
узніміцеся, адвечныя вароты, *
каб увайшоў Кароль славы.

Хто ж гэты Кароль славы? †
Пан, моцны і магутны, *
Пан, магутны ў барацьбе.

Ант. Пан сапраўды ўваскрос, / аллелюя.

Падыміце вярхі вашыя, брамы, †
узніміцеся, адвечныя вароты, *
каб увайшоў Кароль славы.

Хто Ён, гэты Кароль славы? *
Пан Магуццяў, Ён Кароль славы.

Ант. Пан сапраўды ўваскрос, / аллелюя.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

Ант. Пан сапраўды ўваскрос, / аллелюя.

ГАДЗІНА ЧЫТАННЯЎ

К. Божа, прыйдзі мне на дапамогу.
Н. Пане, паспяшы да мяне на паратунак.
Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды,
І на векі вечныя. Амэн. Аллелюя.

Пададзенае вышэй прапускаецца, калі гэтая Гадзіна чытаецца непасрэдна пасля Закліку.

ГІМН

Нябёсы, цешцеся ў высі,
Няхай зямля ўзвесяліцца,
Бо Хрыстус, устаўшы з памерлых,
Жыццём смяротных напоўніў.

Вярнуўся час суцяшэння,
І дзень збаўлення віднее.
У гэты дзень кроў Баранка
Зямлю напоўніла ззяннем.

Смерць і крыжовая мука
З правінаў нас адкупіла.
Бог моц сваю аказаў нам:
Памёршы, стаў пераможцам.

Надзеяй верных напоўніў,
Каб мы паверылі ў тое,
Што разам з Iм уваскрэснем
І атрымаем збаўленне.

Таму цяпер праслаўляйма
Святую Пасху Хрыстову,
Якая ўсім нам прынесла
Дары бязмежнага шчасця.

О Езу, для нашых будзь душаў
Пасхальнаю радасцю вечнай;
Адроджаных ласкай Тваёю
Напоўні бязмежнаю славай.

Ты смерць перамог і шатана,
Ты ззяеш хвалою дзівоснай,
Цябе і Айца з Духам Праўды
Няхай цэлы свет праслаўляе. Амэн.

ПСАЛЬМОДЫЯ

1 ант. Надыходзіць наш Пан * і не будзе маўчаць. / Аллелюя.

Псальм 50 (49)
Праўдзівая пашана Бога

Я прыйшоў не адмяніць Закон, але выканаць (пар. Мц 5, 17)

І (1-6)

Прамовіў Пан, Бог над багамі, *
і паклікаў зямлю ад усходу да захаду сонца.

Бог заззяў з Сіёна, *
з дасканалай красы.

Надыходзіць наш Пан *
і не будзе маўчаць:

пражэрлівы агонь перад Яго абліччам, *
навокал Яго – моцная бура.

Ён кліча звысоку неба і зямлю, *
каб судзіць народ свой.

«Збярыце да Мяне верных Маіх, *
якія праз ахвяру заключылі са Мной запавет».

І нябёсы абвесцяць Яго справядлівасць, *
таму што сам Бог – суддзя.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

1 ант. Надыходзіць наш Пан * і не будзе маўчаць. / Аллелюя.

2 ант. Прынось Богу * ахвяру падзякі. / Аллелюя.

ІІ (7-15)

«Слухай, народзе мой, *
Я буду прамаўляць,

Я Бог, Твой Бог, Ізраэль, *
засведчу супраць цябе.

Не буду дакараць цябе за твае ахвяры; *
твае ўсеспаленні заўжды перада Мною.

Не прыму вала з твайго дому, *
ні казлоў з тваіх загонаў.

Бо Мне належаць усе звяры лясныя *
і жывёлы з тысячы гор.

Ведаю ўсіх нябесных птушак, *
і звяры палявыя – пры Мне.

Калі б Я быў галодны, не сказаў бы табе, *
бо сусвет Мой і ўсё, што яго напаўняе.

Ці ем Я мяса валоў *
або п’ю казліную кроў?

Прынось Богу ахвяру падзякі *
і выконвай свае абяцанні перад Найвышэйшым.

Кліч Мяне ў дзень нядолі, *
Я ўратую цябе, а ты Мяне праславіш».

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

2 ант. Прынось Богу * ахвяру падзякі. / Аллелюя.

3 ант. Міласэрнасці хачу, а не ахвяры, * пазнання Бога больш за ўсеспаленні. / Аллелюя.

ІІІ (16-23)

А грэшніку Бог сказаў: †
«Нашто пералічваеш Мае наказы *
і ў вуснах носіш Мой запавет,

а сам ненавідзіш настаўленне *
і словы Мае кідаеш за сабою?

Калі бачыш злодзея, захапляешся ім, *
і сябруеш з чужаложнікамі.

Вусны свае адкрываеш дзеля зла, *
і язык твой сплятае падман.

Сядзіш і гаворыш супраць брата свайго, *
зневажаеш сына тваёй маці.

Ты гэта рабіў, а Я маўчаў. *
Ты думаў, што Я падобны да цябе?

Зразумейце гэта вы, хто забывае Бога, *
каб Я не схапіў, і не будзе каму ратаваць вас.

Хто прыносіць ахвяру падзякі, *
той Мяне шануе,

і таму, хто беззаганны ў паводзінах, *
Я пакажу Божае збаўленне».

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

3 ант. Міласэрнасці хачу, а не ахвяры, * пазнання Бога больш за ўсеспаленні. / Аллелюя.

К. Маё сэрца і цела, аллелюя.
Н. Радасна клічуць Бога жывога, аллелюя.

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ
Кніга Апакаліпсіса св. апостала Яна 7, 1-17

Вялікае мноства пазначаных Божай пячаткай

Я, Ян, убачыў чатырох анёлаў, якія стаялі на чатырох вуглах зямлі і трымалі чатыры вятры зямлі, каб вецер не дзьмуў ні на зямлю, ні на мора, ні на якое дрэва. І я ўбачыў іншага анёла, які сыходзіў з усходу сонца і меў пячатку Бога жывога. І ўсклікнуў ён гучным голасам да чатырох анёлаў, якім было дадзена ўчыніць зло зямлі і мору, кажучы: «Не чыніце зло ні зямлі, ні мору, ні дрэвам, пакуль мы не паставім пячаткі слугам Бога нашага на чолах іхніх». І я пачуў лічбу пазначаных пячаткаю: сто сорак чатыры тысячы пазначаных пячаткаю з усіх плямёнаў сыноў Ізраэля. З племені Юды дванаццаць тысяч апячатаных, з племені Рубэна дванаццаць тысяч, з племені Гада дванаццаць тысяч, з племені Асэра дванаццаць тысяч, з племені Нэфталіма дванаццаць тысяч, з племені Манасэса дванаццаць тысяч, з племені Сімяона дванаццаць тысяч, з племені Леві дванаццаць тысяч, з племені Ісахара дванаццаць тысяч, з племені Забулона дванаццаць тысяч, з племені Юзафа дванаццаць тысяч, з племені Бэньяміна дванаццаць тысяч апячатаных.

Пасля гэтага я ўбачыў вялікі натоўп, якога ніхто не мог палічыць, з усіх народаў, плямёнаў, родаў і моваў, якія стаялі перад тронам і Баранкам, апранутыя ў белыя шаты і з пальмовымі галінкамі ў руках сваіх. І яны крычалі гучным голасам, кажучы: «Збаўленне належыць Богу нашаму, які сядзіць на троне, і Баранку».

І ўсе анёлы стаялі вакол трона і старцаў, і чатырох жывых істот. І ўпалі яны на твары свае перад тронам, і пакланіліся Богу, кажучы: «Амэн! Благаслаўленне і слава, і мудрасць, і падзяка, і пашана, і сіла, і моц Богу нашаму на векі вякоў. Амэн».

І адзін са старцаў звярнуўся да мяне, кажучы: «Хто гэта, апранутыя ў белыя шаты, і адкуль яны паходзяць?» І я сказаў яму: «Мой пане, ты ведаеш». А ён адказаў мне: «Гэта тыя, хто прыйшоў з вялікага ўціску і абмыў шаты свае, і выбеліў іх у крыві Баранка. Таму яны — перад тронам Бога і служаць Яму ўдзень і ўначы ў святыні. А той, хто сядзіць на троне, раскіне над імі свой шацёр. Яны ўжо не будуць ні галадаць, ні прагнуць, і не будзе паліць іх сонца і ніякая спёка, бо Баранак, які пасярод трона, будзе пасвіць іх і вадзіць да крыніц жывой вады. І вытра Бог кожную слязу з іхніх вачэй».

РЭСПАНСОРЫЙ Ап 7, 13. 14; 6, 9
Н. Хто гэта, апранутыя ў белыя шаты, і адкуль яны паходзяць? І адказаў мне: * Гэта тыя, хто прыйшоў з вялікага ўціску і абмыў адзенне сваё, і выбеліў яго ў крыві Баранка, аллелюя.
К. Я ўбачыў пад алтаром душы забітых за слова Божае і за сведчанне, якое мелі.
Н. Гэта тыя, хто прыйшоў з вялікага ўціску і абмыў адзенне сваё, і выбеліў яго ў крыві Баранка, аллелюя.

ДРУГОЕ ЧЫТАННЕ
«Каментарый да Першага паслання св. Пятра» Бэды Вялебнага, прэзбітэра

(Cap. 2: PL 93, 50-51)
Род выбраны, каралеўскае святарства

«Вы ж – выбраны род, каралеўскае святарства» (1 П 2, 9). Калісьці Майсей сказаў гэтае сведчанне хвалы старажытнаму народу Божаму. Цяпер апостал Пётр слушна дае сведчанне язычнікам, бо яны паверылі ў Хрыста. Ён жа, як вуглавы камень, аб’яднаў язычнікаў, даючы ім збаўленне, якое меў Ізраэль.

Св. Пётр называе іх «выбраным родам» дзякуючы веры, каб адрозніць ад тых, што адкінулі вуглавы камень і былі адкінутыя самі.

«Каралеўскае святарства», таму што яны з’ядналіся з целам таго, хто з’яўляецца найвышэйшым каралём і сапраўдным святаром. Як кароль Ён дае ўдзел у сваім валадарстве, а як святар ачышчае іх ад грахоў сваёй крывёю, пралітай у ахвяры. Св. Пётр называе іх «каралеўскім святарствам», каб яны памяталі і пра тое, што трэба спадзявацца на вечнае валадарства, і каб заўсёды прыносілі Богу ў ахвяру беззаганнае жыццё.

Іх яшчэ называюць «святым родам і людам, узятым ва ўласнасць». Гэта згодна з тым, што апостал Павел кажа для раз’яснення прароцкай місіі: «Мой справядлівы будзе жыць дзякуючы веры, і, калі адступіцца, не ўпадабае яго душа мая». «Але мы, – кажа св. Павел, – не належым да тых, хто адступаецца сабе на згубу, але да верных, якія збаўляюць душу» (пар. Гбр 10, 38). Чытаем таксама ў Дзеях Апосталаў: «Дух Святы паставіў вас біскупамі, каб вы пасвілі Касцёл Божы, які Ён прыдбаў уласнай крывёй» (Дз 20, 28).

Таму мы сталі «людам, узятым Богам ва ўласнасць» у крыві нашага Адкупіцеля, як калісьці Ізраэль быў вызвалены з Егіпта крывёю ягняці.

І таму ў наступным вершы, пасля згадкі містычных старажытных падзей, аўтар павучае, што яна павінна споўніцца духоўна ў новым народзе Божым: «Каб вы абвяшчалі цноты Яго» (пар. 1 П 2, 9). Калі Майсей вызваліў народ з няволі Егіпта і перавёў яго праз Чырвонае мора, у хвалях якога патанулі войскі фараона, увесь народ заспяваў песню перамогі. Так і мы, атрымаўшы ў хросце адпушчэнне грахоў, павінны аддаць належную падзяку за нябесныя дабрадзействы.

Егіпцяне, якія прыгняталі народ Божы, былі вобразам змроку і ўціску. Таму гэта трапны сімвал грахоў, якія пераследавалі нас, пакуль не патанулі ў хросце.

Вызваленне сыноў Ізраэля і ўвядзенне іх у абяцаную зямлю – гэта вобразнае ўвасабленне таямніцы нашага адкуплення. Праз яе ласка Хрыста асвятляе нас і вядзе да святла нябеснага жылля. Святло гэтай ласкі сімвалізаваў вогненны слуп воблака, які спадарожнічаў габрэям падчас усёй іх вандроўкі. Ён абараняў іх ад начнога змроку і прывёў іх цудадзейнай сцяжынай да абяцанай айчыны.

РЭСПАНСОРЫЙ 1 П 2, 9; пар. Дрг 7, 7-8
Н. Вы ж – выбраны род, народ святы, люд, узяты Богам ва ўласнасць, * каб абвяшчаць цноты таго, хто паклікаў вас з цемры ў цудоўнае святло сваё, аллелюя.
К. Пан выбраў вас і выкупіў вас з дому няволі.
Н. Каб абвяшчаць цноты таго, хто паклікаў вас з цемры ў цудоўнае святло сваё, аллелюя.

МАЛІТВА

Просім Цябе, усемагутны Божа, дапамажы нам пакінуць грэшнае жыццё і стары спосаб мыслення, каб, адроджаныя жыватворнаю ласкаю Пасхальнай таямніцы маглі мы стаць новым стварэннем. Праз Пана нашага Езуса Хрыста, Твайго Сына, які з Табою жыве і валадарыць у еднасці Духа Святога, Бог, праз усе вякі вечныя. Амэн.

Потым, прынамсі пры супольнай цэлебрацыі, дадаецца акламацыя:

К. Благаславім Пана.
Н. Дзякуем Пану Богу.

ЮТРАНЬ

Пададзенае вышэй прапускаецца, калі гэтая Гадзіна чытаецца непасрэдна пасля Закліку.

ГІМН

Хор новага Ерузалема
Спявае новую песню
І ў радасці праслаўляе
Пасхальнае свята Баранка.

Бо Хрыстус, як леў поўны моцы,
Знішчае пякельнага цмока,
І тых, хто паснуў сном смяротным,
Ён словам сваім ажыўляе.

Вось пекла вяртае здабычу,
Якую падступна ўзяў д’ябал.
І вызваленыя з няволі,
Як статак, за пастырам крочаць.

Збавіцель прынёс перамогу,
І мы разам з Ім трыумфуем,
Бо Ён і зямлю, і нябёсы
Ў адну паяднаў краіну.

А мы як пакорныя слугі
Для нашага Пана спявайма,
Каб Ён нас увёў у палацы
Свайго валадарства ў нябёсах.

О Езу, для нашых будзь душаў
Пасхальнаю радасцю вечнай;
Адроджаных ласкай Тваёю
Напоўні бязмежнаю славай.

ПСАЛЬМОДЫЯ

1 ант. Сэрца маё і цела радасна ўсклікаюць * да Бога жывога, / аллелюя.

Псальм 84 (83)
Туга па святыні Божай

Не маем горада, які знаходзіцца тут, але шукаем будучага (Гбр 13, 14)

Якія мілыя Твае шатры, Пане Магуццяў! *
Знемагае і імкнецца душа мая ў двары Пана.

Сэрца маё і цела радасна ўсклікаюць *
да Бога жывога.

Нават верабей знаходзіць сабе дом, †
ластаўка – гняздо, *
дзе кладзе сваіх птушанят, –

каля алтароў Тваіх, Пане Магуццяў, *
Кароль мой і мой Божа.

Шчаслівыя, хто жыве ў доме Тваім, *
яны вечна спяваюць Табе.

Шчаслівы чалавек, сіла якога ў Табе; *
сцежкі ў сэрцы каго скіраваны да Цябе.

Праходзячы далінаю Плачу, †
яны ператвараюць яе ў крыніцу, *
а ранні дождж яе пакрые благаслаўленнем.

Моц іхняя будзе ўзрастаць, *
яны ўбачаць Бога багоў на Сіёне.

Пане, Божа Магуццяў, †
выслухай маю малітву; *
схілі вушы, Божа Якуба.

Божа, абарона наша, паглядзі, *
паглядзі на твар памазаніка Твайго.

Бо адзін дзень на Тваіх дзядзінцах *
лепшы за тысячу іншых;

лепш буду стаяць на парозе дому майго Бога, *
чым жыць у шатрах грэшнікаў.

Бо Пан Бог – гэта сонца і шчыт, *
Пан адорвае ласкай і славай;

у дабры не адмаўляе тым, *
хто паступае беззаганна.

Пане Магуццяў, *
шчаслівы чалавек, які на Цябе спадзяецца.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

1 ант. Сэрца маё і цела радасна ўсклікаюць * да Бога жывога, / аллелюя.

2 ант. Узвысіўся дом Пана, * і пацяклі да яго многія народы, / аллелюя.

Песня (Іс 2, 2-5)
Гара дому Пана, пастаўленая на вяршыні

Усе народы прыйдуць і паклоняцца перад Табою (Ап 15, 4)

І станецца ў апошнія дні, †
што гара дому Пана *
будзе пастаўлена на вяршыні гор

і ўзвысіцца па-над пагоркамі, *
і пацякуць да яе ўсе плямёны.

І пойдуць многія народы, і скажуць: †
«Прыйдзіце, і ўзыдзем на гару Пана *
ў дом Бога Якубава,

і навучыць Ён нас сваім шляхам, *
і мы пойдзем Ягонымі сцежкамі».

Бо з Сіёна выйдзе закон, *
і слова Пана – з Ерузалема.

І будзе Ён судзіць плямёны, *
і асудзіць многія народы;

і перакуюць мячы свае на плугі, *
і дзіды свае на сярпы;

не ўздыме народ на народ мяча, *
і не будуць больш вучыцца ваяваць.

Доме Якуба, прыйдзіце, *
і пойдзем у святле Пана.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

2 ант. Узвысіўся дом Пана, * і пацяклі да яго многія народы, / аллелюя.

3 ант. Кажыце між плямёнамі: * Пан валадарыць, / аллелюя.

Псальм 96 (95)
Пан – Валадар і Суддзя ўсёй зямлі

Яны спяваюць як бы новую песню перад тронам і перад абліччам Баранка (пар. Ап 14, 3)

Спявайце Пану новую песню, *
спявай Пану, уся зямля.

Спявайце Пану, слаўце Ягонае імя, *
абвяшчайце з дня ў дзень Яго збаўленне.

Апавядайце між плямёнамі пра славу Яго, *
паміж усімі народамі пра цуды Ягоныя.

Бо вялікі Пан і вельмі праслаўлены, *
Ён грозны па-над усімі багамі.

Бо ўсе багі народаў – ідалы, *
а Пан стварыў нябёсы.

Хвала і веліч перад Яго абліччам, *
моц і прыгажосць у Ягонай святыні.

Аддайце Пану, плямёны народаў, †
аддайце Пану славу і моц, *
аддайце Пану славу імя Ягонага.

Прыносьце ахвяры †
і ўваходзьце ў Ягоныя дзядзінцы. *
Пакланіцеся Пану ў велічнай святыні.

Дрыжы, уся зямля, *
перад Яго абліччам.

Кажыце між плямёнамі: *
«Пан валадарыць!»

Ён сусвет умацаваў, †
каб той не пахіснуўся; *
Ён будзе судзіць народы справядліва.

Няхай радуюцца нябёсы і весяліцца зямля, *
няхай шуміць мора і ўсё, што яго напаўняе.

Няхай усцешыцца поле і ўсё, што на ім, *
няхай усклікаюць тады ўсе дрэвы лясныя.

Перад абліччам Пана, які прыходзіць, *
які прыходзіць судзіць зямлю.

Ён будзе судзіць свет справядліва, *
а народы паводле сваёй праўды.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

3 ант. Кажыце між плямёнамі: * Пан валадарыць, / аллелюя.

КАРОТКАЕ ЧЫТАННЕ Рым 10, 8b-10
Блізка да цябе слова, на вуснах тваіх і ў сэрцы тваім. Гэта ёсць слова веры, якое мы прапаведуем. Таму, калі ты вуснамі сваімі будзеш вызнаваць, што Езус ёсць Панам, і ў сэрцы сваім верыць, што Бог уваскрасіў Яго з мёртвых, будзеш збаўлены. Бо сэрцам вераць для апраўдання, а вуснамі вызнаюць для збаўлення.

КАРОТКІ РЭСПАНСОРЫЙ
К. Пан уваскрос з магілы, * аллелюя, аллелюя.
Н. Пан уваскрос з магілы, * аллелюя, аллелюя.
К. Які за нас памёр на крыжы.
Н. Аллелюя, аллелюя.
К. Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Н. Пан уваскрос з магілы, * аллелюя, аллелюя.

ПЕСНЯ З ЕВАНГЕЛЛЯ

Ант. да песні Захарыі: Клапаціцеся не пра ежу, якая гіне, * але пра ежу, што застаецца на жыццё вечнае, / аллелюя.

Песня Захарыі (Лк 1, 68-79)
Месія і Яго папярэднік

Благаслаўлёны Пан, Бог Ізраэля, *
бо наведаў і адкупіў народ свой,

і ўзняў моц збаўлення для нас *
у доме Давіда, слугі свайго.

Як абвясціў спрадвеку *
вуснамі сваіх святых прарокаў,

што збавіць нас ад ворагаў нашых *
і ад рук усіх, хто нас ненавідзіць.

Каб праявіць міласэрнасць да айцоў нашых *
і нагадаць пра святы запавет свой.

Прысягу, якую даў Абрагаму, айцу нашаму, *
дасць нам.

Каб, выбаўленыя з рук ворагаў, *
мы без страху служылі Яму

ў святасці і справядлівасці перад Ім *
ва ўсе дні нашыя.

А ты, дзіцятка, прарокам Найвышэйшага будзеш названа, *
бо пойдзеш прад абліччам Пана падрыхтаваць шляхі Яму,

каб даць народу Ягонаму пазнаць збаўленне *
праз адпушчэнне яго грахоў,

дзякуючы сардэчнай міласэрнасці нашага Бога,*
у якой наведаў нас Усход з вышыні;

каб асвятліць тых, *
хто сядзіць у цемры і ў цені смяротным;

каб накіраваць ногі нашыя *
на шлях спакою.

Хвала Айцу і Сыну, *
І Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

Ант. да песні Захарыі: Клапаціцеся не пра ежу, якая гіне, * але пра ежу, што застаецца на жыццё вечнае, / аллелюя.

ПРОСЬБЫ

Узвялічваем і просім Езуса, якога Айцец праславіў і даў Яму ў спадчыну ўсе народы:
Збаў нас, Пане, праз сваю перамогу.

Хрыстэ, праз сваю перамогу Ты зруйнаваў брамы смерці і перамог грэх,
– зрабі нас сёння пераможцамі граху.

Ты знішчыў смерць і прынёс нам новае жыццё,
– дай нам сёння жыць гэтым новым жыццём.

Ты даў жыццё памерлым, вяртаючы ўвесь род чалавечы ад смерці да жыцця,
– адары вечным жыццём усіх, каго мы сустрэнем.

Ты пасароміў вартаўнікоў сваёй магілы і ўзрадаваў сваіх вучняў,
– удзялі сваім слугам поўную радасць.

Ойча наш.

МАЛІТВА

Потым, калі прысутнічае святар або дыякан, ён рассылае народ, кажучы:

Пан з вамі.
Н. І з духам тваім.
Няхай благаславіць вас Бог усемагутны, Айцец і Сын, і Дух Святы.
Н. Амэн.

Калі адбываецца рассыланне народу, дадаецца заклік:

Ідзіце ў супакоі Хрыста.
Н. Дзякуем Пану Богу.

Калі святар або дыякан адсутнічаюць ці калі Гадзіна чытаецца індывідуальна, то яна завяршаецца наступным чынам:

Няхай Пан благаславіць нас, абароніць ад усялякага зла і давядзе да жыцця вечнага.
Н. Амэн.

Малітва перад поўднем

ГІМН

У гэту гадзіну святую
Быў Хрыстус узняты на крыжы.
Адкінем жа дрэнныя думкі
І радасць малітвы адчуем.

Няхай той, хто Пана прымае,
Паводзіць сябе беззаганна
І праз выкананне наказаў
Ўдастоіцца Духа Святога.

Пан Езус праз муку на крыжы
Правіну жахлівую знішчыў,
Ад гэтай хвіліны пачаўся
Час радасці і прабачэння.

О Езу, Ты смерць перамогшы,
Хвалою нябеснай нам ззяеш;
Табе і Айцу разам з Духам
Няхай будзе вечная слава. Амэн.

ПСАЛЬМОДЫЯ

Ант. Аллелюя, * аллелюя, аллелюя.

Псальм 119 (118), 89-96
ХІІ (Лямэд)
Разважанне над Божым словам, змешчаным у Законе

Новую запаведзь даю вам, каб вы любілі адзін аднаго, як Я палюбіў вас (пар. Ян 13, 34)

Навекі, Пане, *
устаноўлена Тваё слова ў нябёсах.

З пакалення ў пакаленне Твая вернасць, *
Ты ўмацаваў зямлю, і яна трывае.

Паводле прысудаў Тваіх усё дагэтуль трывае, *
бо ўсё служыць Табе.

Калі б Твой закон не быў для мяне асалодай, *
то я загінуў бы ў сваёй нядолі.

Ніколі не забуду загады Твае, *
бо імі Ты ажыўляеш мяне.

Я – Твой, збаў мяне, *
бо я шукаю загадаў Тваіх.

Пільнуюць мяне грэшнікі, каб загубіць мяне, *
але я разважаю над Тваімі сведчаннямі.

Я бачыў, што мае канец кожная дасканаласць, *
але Твая запаведзь – бясконца усеабдымная.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

Псальм 71 (70)
Пане, Ты мая надзея ад маладосці маёй

Цешцеся надзеяй, ва ўціску будзьце цярплівыя (Рым 12, 12)

І (1-13)

На Цябе, Пане, спадзяюся, *
няхай не буду асаромлены навекі.

Вызвалі мяне паводле Тваёй справядлівасці, *
схілі да мяне сваё вуха і ўратуй мяне.

Будзь мне скалою прыстанішча, *
дзе я мог бы заўсёды схавацца.

Ты загадаў уратаваць мяне, *
бо Ты – скала мая і мая цвярдыня.

Божа мой, вызвалі мяне з рук бязбожнага, †
бо Ты – мая надзея, Божа мой, Пане, *
Ты спадзяванне маё з маладосці маёй.

На Цябе абапіраюся я ад улоння, †
з улоння маці Ты вывеў мяне. *
Табе заўсёды ўзношу хвалу.

Я нібы цудам стаў для многіх, *
але Ты быў маёй магутнай дапамогай.

Вусны мае напоўнены Тваёй хвалой, *
Тваёй веліччу – кожны дзень.

Не адкідай мяне ў старасці, *
не пакідай мяне, калі мае сілы аслабнуць.

Бо змаўляюцца ворагі мае супраць мяне, †
і тыя, хто падсцерагае маю душу, *
раяцца між сабою

і кажуць: «Бог пакінуў яго! †
Ганіцеся за ім і схапіце, *
бо няма каму яго ратаваць».

Божа, не адыходзь далёка ад мяне, *
Божа мой, паспяшайся мне на дапамогу.

Няхай асаромяцца і знікнуць *
ненавіснікі майго жыцця;

няхай пакрыюцца ганьбай і сорамам тыя, *
хто жадае мне зла.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

ІІ (14-24)

Заўсёды буду спадзявацца *
і памнажаць яшчэ больш Тваю славу.

Вусны мае будуць абвяшчаць Тваю справядлівасць, †
кожны дзень – Тваё збаўленне, *
бо межаў яго не ведаю.

Раскажу пра моц Бога, *
узгадаю Тваю справядлівасць, толькі Тваю.

Божа, Ты вучыў мяне з маладосці маёй, *
і дагэтуль я цуды Твае абвяшчаю.

Божа, не пакідай мяне *
аж да старасці і да сівізны,

пакуль я не раскажу †
пра Тваю моц гэтаму пакаленню *
і кожнаму, хто прыйдзе, пра Тваю магутнасць,

і пра Тваю, Божа, справядлівасць, *
што сягае да вышыняў.

Божа, Ты ўчыніў вялікія справы. *
Хто зраўнаецца з Табою?

Ты даў мне зведаць розныя беды і няшчасці, †
але зноў мяне ажывіў *
і выцягнуў з бяздонняў зямлі.

Ты памножыў маю веліч *
і вярнуўся мяне суцешыць.

Я буду славіць Цябе на арфе, *
Тваю праўду, мой Божа;

буду апяваць Цябе на гуслях, *
Святы Ізраэля.

Узрадуюцца вусны мае, †
калі я заспяваю Табе, *
і мая душа, якую Ты адкупіў.

Язык мой будзе штодня абвяшчаць *
тваю справядлівасць,

бо зведаюць сорам і ганьбу тыя, *
хто жадае мне зла.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

Ант. Аллелюя, * аллелюя, аллелюя.

КАРОТКАЕ ЧЫТАННЕ пар. Ап 1, 17с-18
Я ўбачыў Сына Чалавечага, які сказаў мне: Не бойся! Я – першы і апошні, і жывы; Я быў мёртвы, і вось жывы на векі вечныя; і маю ключы смерці і пекла.

К. Пан сапраўды ўваскрос, аллелюя.
Н. І з’явіўся Сымону, аллелюя.

МАЛІТВА

К. Благаславім Пана.
Н. Дзякуем Пану Богу.

Малітва апоўдні

ГІМН

Прыйдзіце, пакорныя слугі,
Няхай вашы вусны і розум
Праславяць хвалебнаю песняй
Святое Імя Бога Збаўцы.

Смяротныя ў гэту гадзіну
На муку Хрыста асудзілі.
І быў да крыжа прыбіты
Сам Бог і Суддзя ўсемагутны.

А мы ўсе з належнай любоўю
І з праведнай бояззю просім,
Каб Ён дапамог у змаганні
З нападамі лютага д’ябла.

Няхай нашу шчырую просьбу
Пачуе Айцец наймілейшы,
Сын, што навек валадарыць,
І Дух Найсвяцейшы, у Тройцы. Амэн.