Заклік з’яўляецца пачаткам штодзённай літургічнай малітвы. Ён папярэднічае Гадзіне чытанняў або Ютрані, у залежнасці ад таго, якая з гэтых літургічных гадзінаў распачынае малітву дня.

К. Пане, адкрый мае вусны.
Н. І вусны мае будуць абвяшчаць Тваю хвалу.

Ант. Хадземце паклонімся Хрысту Пану, / які дзеля нас прайшоў праз выпрабаванні і пакуты.

Псальм 100 (99)
Радасць тых, хто ўваходзіць у святыню

Пан хоча, каб адкупленыя спявалі песню перамогі (св. Атаназій) 

Усклікай Пану, уся зямля. *
З радасцю служыце Пану.

Станьце перад Яго абліччам *
з радасным спевам.

Ант. Хадземце паклонімся Хрысту Пану, / які дзеля нас прайшоў праз выпрабаванні і пакуты.

Ведайце, што Пан ёсць Богам, *
Ён стварыў нас, і мы Ягоныя.

Мы – Яго народ *
і авечкі Ягонай пашы.

Ант. Хадземце паклонімся Хрысту Пану, / які дзеля нас прайшоў праз выпрабаванні і пакуты.

Уваходзьце ў брамы Яго з падзякаю, †
на дзядзінцы Ягоныя з гімнам хвалы, *
праслаўляйце і благаслаўляйце Яго імя.

Бо Пан ёсць добры, †
навекі Ягоная міласэрнасць, *
і вернасць Яго з пакалення ў пакаленне.

Ант. Хадземце паклонімся Хрысту Пану, / які дзеля нас прайшоў праз выпрабаванні і пакуты.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

Ант. Хадземце паклонімся Хрысту Пану, / які дзеля нас прайшоў праз выпрабаванні і пакуты.

К. Божа, прыйдзі мне на дапамогу.
Н. Пане, паспяшы да мяне на паратунак.
Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды,
І на векі вечныя. Амэн.

Пададзенае вышэй прапускаецца, калі гэтая Гадзіна чытаецца непасрэдна пасля Закліку.

ГІМН

Праслаўляй, язык, нястомна
Цела Панскае і Кроў,
Слаў жа той Ахвяры тайну,
Што стварыла свет наноў.
Бог з улоння чыстай Панны
На зямлю для нас прыйшоў.

Нарадзіўся на збаўленне,
Каб людзей уратаваць,
І сваёй навукі зерне
Сеяў, каб плён вечны даць.
Учыніў цуд на здзіўленне,
Каб між намі прабываць.

З вучнямі спажыў Вячэру,
Як закон таго жадаў,
Палюбіў сваіх бязмежна
І братамі іх назваў.
Вучням сам сябе даверыў,
Як пакарм на стол падаў.

Стала ў целе моцай слова
Чыніць хлеб Целам сваім,
А віно – то Кроў Хрыстова,
Што напоем будзе ўсім.
Кажа ў сэрцы веры мова,
што яднае нас у ім. Амэн.

ПСАЛЬМОДЫЯ

1 ант. Мы ў сабе стогнем, * чакаючы адкуплення нашага цела.

Псальм 39 (38)
Малітва хворага

Стварэнне пакарылася марнасці праз таго, хто пакарыў яго (Рым 8, 20)

І (2-7)

Я сказаў: «Буду пільнаваць свае шляхі, *
каб не грашыць сваім языком;

Я буду ўтаймоўваць свае вусны, *
пакуль грэшнік выступае супраць мяне».

Я стаў нямы і ціхі, маўчаў пра дабро, *
і ўзнавіўся мой боль.

Запалала маё сэрца ўва мне, *
у думках маіх успыхнуў агонь.

Я сказаў сваім языком: *
«Пане, дай мне пазнаць мой канец

і колькасць дзён маіх, *
каб зразумеў я часовасць свайго жыцця».

Вось, Ты адмераў мне дзён на некалькі пядзяў, *
і маё жыццё перад Табой як нішто.

Сапраўды, усё гэта – марнасць, *
кожны жывы чалавек.

Так, чалавек мінае, як цень, †
дарма ён мітусіцца, *
збірае і не ведае, каму дастанецца гэта.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

1 ант. Мы ў сабе стогнем, * чакаючы адкуплення нашага цела.

2 ант. Выслухай, Пане, малітву маю, * прымі мае слёзы.

ІІ (8-14)

А цяпер чаго мне чакаць, Пане? *
Мая надзея – у Табе.

Збаў мяне ад усіх маіх правінаў, *
не выстаўляй мяне на кпіны для неразумнага.

Я замоўк, не адкрываю сваіх вуснаў, *
бо Ты гэта ўчыніў.

Адхілі ад мяне свае ўдары, *
ад удару Тваёй рукі я гіну.

Караючы за правіну, Ты павучаеш чалавека, – †
як ад молі, знікне яго прыгажосць. *
Так, марнасць – кожны чалавек.

Выслухай, Пане, малітву маю *
і пачуй мой крык;

не будзь абыякавы да маіх слёз, *
бо я госць у Цябе, вандроўнік, як усе мае продкі.

Адвядзі свой позірк ад мяне, †
каб я падмацаваўся, *
перш чым адыду і не будзе мяне.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

2 ант. Выслухай, Пане, малітву маю, * прымі мае слёзы.

3 ант. Я заўсёды спадзяюся * на Божую міласэрнасць.

Псальм 52 (51)
Супраць паклёпніка

Хто хваліцца, няхай хваліцца ў Пану (1 Кар 1, 31)

Чаму ты хвалішся злом, †
цэлы дзень задумваеш згубу; *
як навостраная брытва, твой язык, падманшчык.

Ты любіш зло больш за дабро, *
ашуканства – больш за справядлівае слова.

Ты любіш усякія згубныя словы, падступны язык. *
Таму Бог знішчыць цябе назаўсёды,

схопіць цябе, і выкіне з шатра, *
і выкараніць цябе з зямлі жывых.

Убачаць справядлівыя і спалохаюцца, *
і будуць смяяцца з яго:

«Вось муж, які не лічыў Бога сваёй цвярдыняй, †
а спадзяваўся на сваё вялікае багацце, *
будучы моцным у зласлівасці сваёй».

Я ж – як зялёная аліўка ў доме Божым, *
заўсёды спадзяюся на Божую міласэрнасць.

Навекі буду славіць Цябе за тое, што Ты зрабіў, *
і спадзявацца на Тваё імя, бо яно добрае для Тваіх верных.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

3 ант. Я заўсёды спадзяюся * на Божую міласэрнасць.

К. Калі буду ўзняты над зямлёю.
Н. Усіх прыцягну да сябе.

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ
Пасланне да Габрэяў 12, 14-29

Мы прыступіліся да гары Бога жывога

Браты: Імкніцеся да спакою з усімі і да святасці, без якой ніхто не ўбачыць Пана. Сачыце, каб ніхто не быў пазбаўлены Божай ласкі, каб які-небудзь горкі корань, што расце ўверх, не разросся і не апаганіў многіх і каб не было сярод вас нiякага распусніка ці бязбожніка, які б, як Эзаў, за адзін спажытак аддаў сваё першародства. Вы ж ведаеце, што пазней, жадаючы атрымаць у спадчыну благаслаўленне, ён быў адкінуты і не змог перамяніць мысленне, хоць са слязьмі прасіў аб гэтым.

Вы не прыступіліся ні да намацальнага, ні да распаленага агню, ні да змроку, цемры і буры, ні да гулу трубы і такога голасу слоў, што тыя, хто яго пачуў, прасілі больш не звяртацца да іх непасрэдна. Яны не маглі стрымаць гэтага наказу: «Калі нават жывёла дакранецца да гары, будзе ўкаменавана». А відовішча было настолькі страшнае, што Майсей сказаў: «Я спалохаўся і дрыжу».

Вы ж прыступіліся да гары Сіён і да горада Бога жывога, да нябеснага Ерузалема, да безлічы анёлаў, да святочнага сходу, да Касцёла першародных, запісаных у нябёсах, і да Бога – Суддзі ўсіх, да духаў праведных, якія дасягнулі дасканаласці, да Езуса – пасрэдніка новага запавету, да акраплення крывёю, якая прамаўляе больш, чым кроў Абэля.

Глядзіце, не адкідайце таго, хто гаворыць. Калі яны не пазбеглі пакарання, адвярнуўшыся ад таго, хто асцерагаў іх на зямлі, то мы яшчэ больш не пазбегнем пакарання, калі адкінем таго, хто асцерагае нас з неба. Ягоны голас тады ўстрасянуў зямлю, але цяпер Ён паабяцаў, кажучы: «Яшчэ раз устрасяну не толькі зямлю, але і неба». Словы «яшчэ раз» азначаюць знішчэнне таго, што знішчальнае, а значыць створанае, каб засталося тое, што непарушнае.

Таму, прымаючы непарушнае валадарства, трывай у ласцы, праз якую мы будзем здзяйсняць прыемнае Богу пакланенне з бояззю і пабожнасцю. Бо наш Бог – гэта ўсепаглынаючы агонь.

РЭСПАНСОРЫЙ Дрг 5, 23. 24а; пар. Гбр 12, 22а
Н. Калі вы пачулі голас сярод цемры, а гара Сінай палала ў агні, вы падышлі да Майсея і сказалі: * Вось Пан, Бог наш, паказаў нам сваю хвалу і веліч.
К. Цяпер вы прыступіліся да гары Сіён і да горада Бога жывога, да нябеснага Ерузалема.
Н. Вось Пан, Бог наш, паказаў нам сваю хвалу і веліч.

ДРУГОЕ ЧЫТАННЕ
«Каментарый да святога Евангелля паводле Яна» св. Аўгустына, біскупа

(Tract. 84, 1-2: CCL 36, 536-538)
Паўната любові

Умілаваныя, паўнату любові, якой мы павінны любіць адно аднаго, Пан акрэсліў такім словамі: «Ніхто не мае большай любові за тую, калі хто жыццё сваё аддае за сяброў сваіх» (Ян 15, 13). З гэтага сцвярджэння св. Ян евангеліст робіць наступную выснову ў сваім пасланні: «Як Хрыстус аддаў за нас сваё жыццё, так і мы павінны аддаць жыццё сваё за братоў» (пар. 1 Ян 3, 16), любячы адно аднаго так, як Ён нас палюбіў, аддаўшы за нас жыццё.

Несумненна, мы чытаем гэта ў кнізе Прыпавесцяў Саламона: «Калі сядзеш за стол з уладаром, пільна глядзі, што табе даюць, і, працягваючы руку сваю, ведай, што і ты павінен такое прыгатаваць» (пар. Прып 23, 1-2). А што ж такое стол уладара? Гэта стол, з якога бяром Цела і Кроў таго, хто аддаў за нас сваё жыццё. Што азначае сядзець за гэтым сталом? Гэта значыць з пакорай падыходзіць да яго. Што азначае пільна глядзець на стравы, якія ставяць перад табою? Годна разважаць пра такую вялікую ласку. Што азначае працягваць руку і ведаць, што давядзецца прыгатаваць такія ж стравы? Як я ўжо сказаў, аддаць жыццё сваё за братоў, як Хрыстус аддаў жыццё сваё за нас. Гэта пацвярджае св. апостал Пётр: «Хрыстус цярпеў за вас, пакідаючы вам прыклад, каб вы ішлі следам за Ім» (1 П 2, 21). Гэта азначае прыгатаваць такія самыя стравы. Гэтак рабілі благаслаўлёныя мучанікі, якія палалі гарачай любоўю. Калі мы не дарэмна ўшаноўваем іх памяць, то, падыходзячы да стала Пана і прымаючы ўдзел у гасціне, якой насычаліся і яны, мы таксама павінны на ўзор іх прыгатаваць тое, што належыць.

Таму за сталом Пана мы не згадваем іх як тых, хто спачывае ў спакоі. Мы молімся за іх, а яны моляцца за нас, каб мы былі іх паслядоўнікамі. Яны споўнілі найвялікшую, паводле слоў Пана, запаведзь любові і ўдзялілі сваім братам тое, што самі ўзялі са стала Пана.

Аднак не сказана, што мы можам стаць роўнымі Хрысту Пану, калі дойдзем дзеля Яго да мучаніцкай крыві. Ён меў уладу аддаць жыццё сваё і меў уладу вярнуць яго назад. А мы і не жывем столькі, колькі б хацелі, і паміраем, хоць не хочам. Ён, паміраючы, адразу знішчыў у сабе смерць, а мы праз Яго смерць вызваляемся ад нашай смерці. Яго цела не зазнала тлення, а наша – пасля тлення ў канцы вякоў апранецца праз Хрыста ў несмяротнасць. Ён не меў патрэбы ў нашай дапамозе, каб нас збавіць, а мы без Яго не можам зрабіць нічога. Ён стаў вінаграднікам для нас, вінаградных парасткаў, бо па-за Ім мы не можам мець жыцця.

Нарэшце, нават калі браты паміраюць за братоў, аднак іх мучаніцкая кроў не можа быць пралітая дзеля адпушчэння грахоў, што зрабіў для нас Езус. Ён удзяліў нам гэтую ласку не для таго, каб мы наследавалі яе, але каб радаваліся ёй. Мучанікі, якія пралілі сваю кроў за братоў, прыносілі тыя ж ахвяры, якія атрымалі са стала Пана. Таму будзем любіць адно аднаго, як Хрыстус палюбіў нас, аддаўшы сябе за нас.

РЭСПАНСОРЫЙ 1 Ян 4, 9. 11. 10b
Н. Любоў Бога да нас адкрылася ў тым, што Бог паслаў у свет Сына свайго Адзінароднага, каб мы жылі праз Яго. * Калі Бог так палюбіў нас, дык і мы павінны любіць адзін аднаго.
К. Бог першы палюбіў нас і паслаў Сына свайго як уміласціўленне за грахі нашыя.
Н. Калі Бог так палюбіў нас, дык і мы павінны любіць адзін аднаго.

МАЛІТВА

Святы Божа, Ты паслаў Сына свайго, каб праз смерць на дрэве крыжа Ён вызваліў нас з-пад улады ворага роду людскога; мы, слугі Твае, пакорна Цябе просім, каб Ты дапамог нам дасягнуць ласкі ўваскрашэння. Праз Пана нашага Езуса Хрыста, Твайго Сына, які з Табою жыве і валадарыць у еднасці Духа Святога, Бог, праз усе вякі вечныя. Амэн.

Потым, прынамсі пры супольнай цэлебрацыі, дадаецца акламацыя:

К. Благаславім Пана.
Н. Дзякуем Пану Богу.

К. Божа, прыйдзі мне на дапамогу.
Н. Пане, паспяшы да мяне на паратунак.
Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды,
І на векі вечныя. Амэн.

Пададзенае вышэй прапускаецца, калі гэтая Гадзіна чытаецца непасрэдна пасля Закліку.

ГІМН

Гэта знакі Божай мукі:
Жоўць, дубец, пляўкі і воцат,
Вострыя цвікі і дзіда,
Што прабілі цела Збаўцы.
З ранаў кроў, вада сплывае,
Каб абмыць сусвет ад грэху.

Крыж збавенны і шляхетны
Сярод дрэваў найслаўнейшы.
Не было ў ніводным лесе
Прыгажэйшага за гэта.
Крыж салодкі, што трымае
На цвіках цяжар салодкі.

Ты змягчы, дрэва, галіны,
Дай палёгку часткам цела.
На лагодныя галіны
Ты прымі святое цела.
Атулі сваёй пяшчотай
Пана, Ўладара нябёсаў.

Толькі ты было дастойна
Несці адкупленне грэшных.
Ты – як порт для чоўна свету,
Які тоне ў моры бурным.
Ты намашчана крывёю,
Што сплывае з ран Баранка.

Роўнае Айцу і Сыну
Разам з Духам Найсвяцейшым
Тройцы вечнай і адзінай
Няхай будзе праслаўленне,
Бо твая святая ласка
Нас аховае заўсёды. Амэн.

ПСАЛЬМОДЫЯ

1 ант. У дзень маёй нядолі * я працягваю да Пана свае рукі.

Псальм 77 (76)
Успамін пра справы Пана

Ва ўсім мы церпім пакуты, але не маркоцімся (2 Кар 4, 8)

Узношу свой голас да Бога і клічу; *
мой голас – да Бога, каб Ён пачуў мяне.

У дзень маёй нядолі я шукаю Пана, †
мая рука працягнута ўначы і не слабне, *
адмаўляецца ад суцяшэння душа мая.

Узгадваю пра Бога і енчу, *
разважаю, – і дух мой знемагае.

Ты трымаеш павекі маіх вачэй, *
я непакоюся і не магу гаварыць.

Разважаю пра даўнія дні, *
пра мінулыя гады.

Успамінаю ноччу свае песні, *
разважаю ў сэрцы маім, і дух мой дапытваецца:

хіба адкінуў Пан навекі *
і не будзе больш спагадаць?

Хіба назаўсёды скончылася Ягоная міласэрнасць, *
няўжо скончылася Ягонае слова з пакалення ў пакаленне?

Няўжо Бог забыў пра літасць *
і ў гневе затрымаў сваю міласэрнасць.

І сказаў я: «Балюча мне, *
што змянілася правіца Найвышэйшага».

Буду ўспамінаць справы Пана, *
буду ўспамінаць Твае даўнія цуды.

Буду разважаць над усімі чынамі Тваімі, *
думаць пра ўсе Твае справы.

Божа, Твой шлях святы, *
які бог настолькі вялікі, як наш Бог?

Ты – Бог, які чыніць цуды, *
Ты аб’явіў народам сваю моц.

Сваёй рукою Ты вызваліў народ свой, *
сыноў Якуба і Юзафа.

Убачылі Цябе воды, Божа, †
убачылі Цябе воды і задрыжэлі, *
узварухнуліся глыбіні.

Аблокі пралілі ваду, †
падалі голас хмары, – *
і паляцелі Твае стрэлы.

Гул Твайго грому сярод буры; †
маланкі свет асвятлілі, *
задрыжэла і затрэслася зямля.

Праз мора шлях Твой, і Твая сцежка праз вялікія воды; *
і сляды Твае невядомыя.

Як статак, вёў Ты народ свой *
рукой Майсея і Аарона.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

1 ант. У дзень маёй нядолі * я працягваю да Пана свае рукі.

2 ант. Калі мы памерлі з Хрыстом, * то верым, што і жыць будзем разам з Ім.

Песня (1 Сам 2, 1-10)
Бог узвышае пакорных

Скінуў магутных з трона і ўзвысіў пакорных. Дабром галодных насыціў (Лк 1, 52-53)

Узрадавалася маё сэрца ў Пану, *
узнялася моц мая ў Богу маім,

раскрыліся вусны мае на ворагаў маіх, *
бо радуюся я Тваёй дапамозе.

Няма такога святога, як Пан, †
няма нікога іншага, апроч Цябе, *
і няма такой цвярдыні, як наш Бог.

Не памнажайце ганарыстыя словы, *
няхай дзёрзкае слова не выходзіць з вуснаў вашых,

таму што Бог ёсць Панам пазнання, *
і гэта Ён узважвае ўчынкі.

Лук моцных ламаецца, *
а слабыя падпярэзваюцца сілаю.

Сытыя наймаюцца за хлеб, *
а галодныя адпачываюць;

бясплодная семярых нараджае, *
а шматдзетная знемагае.

Пан забівае і ажыўляе, *
кідае ў адхлань і адтуль выводзіць.

Пан робіць бедным і багатым, *
прыніжае і ўзвялічвае.

З пылу падымае беднага, *
са смецця ўзнімае ўбогага,

каб пасадзіць яго з вяльможамі *
і даць яму ў спадчыну трон хвалы;

бо Пану належаць падставы зямлі, *
і на іх Ён паставіў сусвет.

Ён ахоўвае ногі сваіх пабожных, †
а грэшнікі знікнуць у цемры, *
бо не сілаю сваёй перамагае чалавек.

Пан знішчыць тых, хто спрачаецца з Ім, *
супраць іх будзе грымець з нябёсаў.

Пан будзе судзіць межы зямлі †
і дасць моц свайму каралю, *
і падыме моц свайго памазаніка.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

2 ант. Калі мы памерлі з Хрыстом, * то верым, што і жыць будзем разам з Ім.

3 ант. Езус Хрыстус стаў для нас мудрасцю ад Бога, * справядлівасцю, асвячэннем і адкупленнем.

Псальм 97 (96)
Хвала Бога Суддзі

Гэты псальм выяўляе збаўленне свету і веру ўсіх народаў у Бога (св. Атаназій)

Пан валадарыць! Няхай радуецца зямля, *
† няхай весяляцца шматлікія астравы.

Воблака і цемра вакол Яго, *
справядлівасць і права – аснова Ягонага трона.

Агонь ідзе перад Ім *
і паглынае навокал ворагаў Ягоных.

Маланкі Ягоныя асвятляюць сусвет, *
зямля бачыць і дрыжыць.

Горы, як воск, растопяцца перад абліччам Пана, *
перад абліччам Пана ўсёй зямлі.

Нябёсы абвяшчаюць Яго справядлівасць, *
і ўсе народы бачаць Ягоную славу.

Няхай сорам спазнаюць усе, хто служыць ідалам, †
хто хваліцца бажкамі. *
Пакланіцеся Яму, усе багі.

Сіён чуе і весяліцца, *
і радуюцца дочкі Юды прысудам Тваім, Пане.

Бо Ты, Пане, найвышэйшы на ўсёй зямлі, *
вельмі ўзвялічаны над усімі багамі.

Пан любіць тых, хто зло ненавідзіць, †
Ён сцеражэ жыццё сваіх верных, *
з рук грэшнікаў ратуе іх.

Святло ззяе для справядлівага, *
і радасць – для праведных сэрцам.

Радуйцеся, справядлівыя, у Пану *
і дзякуйце на ўспамін Ягонай святасці.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

3 ант. Езус Хрыстус стаў для нас мудрасцю ад Бога, * справядлівасцю, асвячэннем і адкупленнем.

КАРОТКАЕ ЧЫТАННЕ Іс 50, 5-7
Пан Бог адкрыў вуха маё, і я не запярэчыў, не адступіў назад. Плечы свае я падставіў тым, хто б’е, і шчокі свае тым, хто выдзірае бараду маю. Аблічча свайго я не адвярнуў ад зняваг і аплявання. Пан Бог дапамагае мне, таму я не саромеюся, таму зрабіў я твар свой, як цвёрды камень, і ведаю, што не зазнаю сораму.

КАРОТКІ РЭСПАНСОРЫЙ
К. Ты адкупіў нас, Пане, * сваёй крывёю.
Н. Ты адкупіў нас, Пане, * сваёй крывёю.
К. З кожнага роду, племені, мовы і народу.
Н. Сваёй крывёю.
К. Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Н. Ты адкупіў нас, Пане, * сваёй крывёю.

ПЕСНЯ З ЕВАНГЕЛЛЯ

Ант. да песні Захарыі: Кроў Хрыста, які праз Духа Святога ахвяраваў сябе як беззаганнага Богу, * ачысціць нашае сумленне ад мёртвых учынкаў дзеля служэння жывому Богу.

Песня Захарыі (Лк 1, 68-79)
Месія і Яго папярэднік

Благаслаўлёны Пан, Бог Ізраэля, *
бо наведаў і адкупіў народ свой,

і ўзняў моц збаўлення для нас *
у доме Давіда, слугі свайго.

Як абвясціў спрадвеку *
вуснамі сваіх святых прарокаў,

што збавіць нас ад ворагаў нашых *
і ад рук усіх, хто нас ненавідзіць.

Каб праявіць міласэрнасць да айцоў нашых *
і нагадаць пра святы запавет свой.

Прысягу, якую даў Абрагаму, айцу нашаму, *
дасць нам.

Каб, выбаўленыя з рук ворагаў, *
мы без страху служылі Яму

ў святасці і справядлівасці перад Ім *
ва ўсе дні нашыя.

А ты, дзіцятка, прарокам Найвышэйшага будзеш названа, *
бо пойдзеш прад абліччам Пана падрыхтаваць шляхі Яму,

каб даць народу Ягонаму пазнаць збаўленне *
праз адпушчэнне яго грахоў,

дзякуючы сардэчнай міласэрнасці нашага Бога,*
у якой наведаў нас Усход з вышыні;

каб асвятліць тых, *
хто сядзіць у цемры і ў цені смяротным;

каб накіраваць ногі нашыя *
на шлях спакою.

Хвала Айцу і Сыну, *
І Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

Ант. да песні Захарыі: Кроў Хрыста, які праз Духа Святога ахвяраваў сябе як беззаганнага Богу, * ачысціць нашае сумленне ад мёртвых учынкаў дзеля служэння жывому Богу.

ПРОСЬБЫ

Просім Хрыста Збаўцу, які адкупіў нас праз сваю смець і ўваскрасенне:
Пане, змілуся над намі.

Ты пайшоў у Ерузалем, каб выцерпець муку і ўвайсці ў хвалу,
– прывядзі Касцёл свой да вечнай Пасхі.

Узняты на крыжы, Ты пажадаў быць прабітым дзідай жаўнера,
– аздараві нашыя раны.

Ты зрабіў свой крыж дрэвам жыцця,
– адары ягонымі пладамі адроджаных у хросце.

Ты на крыжы дараваў грахі злачынцу, бо ён пакаяўся,
– прабач і нам грэшным.

Ойча наш.

МАЛІТВА

Святы Божа, Ты паслаў Сына свайго, каб праз смерць на дрэве крыжа Ён вызваліў нас з-пад улады ворага роду людскога; мы, слугі Твае, пакорна Цябе просім, каб Ты дапамог нам дасягнуць ласкі ўваскрашэння. Праз Пана нашага Езуса Хрыста, Твайго Сына, які з Табою жыве і валадарыць у еднасці Духа Святога, Бог, праз усе вякі вечныя. Амэн.

Потым, калі прысутнічае святар або дыякан, ён рассылае народ, кажучы:

Пан з вамі.
Н. І з духам тваім.
Няхай благаславіць вас Бог усемагутны, Айцец і Сын, і Дух Святы.
Н. Амэн.

Калі адбываецца рассыланне народу, дадаецца заклік:

Ідзіце ў супакоі Хрыста.
Н. Дзякуем Пану Богу.

Калі святар або дыякан адсутнічаюць ці калі Гадзіна чытаецца індывідуальна, то яна завяршаецца наступным чынам:

Няхай Пан благаславіць нас, абароніць ад усялякага зла і давядзе да жыцця вечнага.
Н. Амэн.

К. Божа, прыйдзі мне на дапамогу.
Н. Пане, паспяшы да мяне на паратунак.
Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды,
І на векі вечныя. Амэн.

ГІМН

З верай у Бога, якою жывём мы,
З моцнай, трывалай надзеяй у сэрцы,
Умацаваныя ласкай любові,
Разам Хрыстову хвалу абвяшчаем.

Жорсткія каты а трэцяй гадзіне
Пана вялі на жахлівую муку.
Церпячы жудасць крыжовага дрэва,
Ён заблукалую збавіў авечку.

Молім з пакораю добрага Пана,
Што адкупіў нас ахвярай сваёю,
Каб захаваў ад грахоў і заганаў
Тых, каго вызваліў з моцаў пякельных.

Просім Хрыста і Айца разам з Духам –
Усемагутную Тройцу Святую,
Каб падтрымала ўсіх Божаю ласкай,
Хто ў малітве стаіць перад Панам. Амэн.

ПСАЛЬМОДЫЯ

Ант. Перад святам Пасхі * Езус, ведаючы, што прыйшла Ягоная гадзіна, / палюбіўшы сваіх у свеце, / дарэшты іх палюбіў.

Псальм 119 (118), 57-64
VIII (Хет)

Пане, Ты мой лёс: *
абяцаю захоўваць Твае словы.

Ад усяго сэрца я маліў Цябе, *
змілуйся нада мной паводле свайго слова.

Я разважаў над сваімі шляхамі *
і скіраваў свае ногі да Тваіх сведчанняў.

Я спяшаўся і не марудзіў *
захоўваць Твае запаведзі.

Путы грэшнікаў аблыталі мяне, *
але я не забываў пра Твой закон.

Апоўначы я падымаўся, каб славіць Цябе *
за Твае справядлівыя пастановы.

Я сябра для ўсіх, хто Цябе баіцца *
і захоўвае Твае наказы.

Міласэрнасцю Тваёй, Пане, поўніцца зямля; *
навучы мяне сваім пастановам.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

Псальм 55 (54), 2-15. 17-24
Супраць крывадушнага сябра

Ахапіў Езуса страх і трывога (Мк 14, 33)

І (2-12)

Выслухай, Божа, маю малітву *
і не хавайся ад просьбы маёй.

Пачуй мяне і адкажы мне. †
Я енчу ў сваёй маркоце і ўздыхаю ад варожага крыку, *
ад прыгнёту грэшніка.

Бо яны наклікаюць на мяне бяду *
і ў сваім гневе заўзята змагаюцца са мною.

Маё сэрца трапеча ўва мне, *
ахапіла мяне боязь смерці.

Страх і трымценне авалодалі мною, *
жах ахапіў мяне.

Сказаў я: «Хто даў бы мне крылы, як у голуба, *
каб паляцець і спачыць?

Тады б я ўцёк далёка *
і пасяліўся б у пустыні.

Я б хутка знайшоў сховішча *
ад імклівага ветру і буры».

Знішчы, Пане, падзялі іхнія мовы, *
бо ў горадзе я ўбачыў гвалт і сваркі.

Удзень і ўначы яны абыходзяць яго па мурах, *
а ўнутры яго – беззаконне і зло.

Пагібель у ім, *
з ягоных вуліц не сыходзяць падман і здрада.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

ІІ (13-15. 17-24)

Не вораг мяне зневажае, *
я гэта б сцярпеў;

і не той, хто мяне ненавідзіць †
і ўзвышаецца нада мной, *
я б схаваўся ад яго;

але ты, роўны мне чалавек, *
мой сябра і мой блізкі,

з якім мы вялі салодкія размовы *
і хадзілі разам да Божага дому.

А я буду ўсклікаць да Бога, *
і Пан мяне ўратуе.

Увечары, раніцою і апоўдні †
я буду жаліцца і ўздыхаць, *
і Ён пачуе мой голас.

У спакоі ўратуе душу маю ад тых, †
хто змагаецца супраць мяне, *
бо такіх шмат у мяне.

Пачуе Бог, адгукнецца той, *
хто сядзіць на троне спрадвеку,

бо няма ў іх перамены, *
яны не баяцца Бога.

Кожны працягвае рукі свае †
на тых, хто з ім у згодзе, *
і парушае дамову сваю.

Яго вусны мякчэйшыя за масла, *
але ў ягоным сэрцы – варожасць;

ягоныя словы больш плынныя, чым алей, *
але яны нібы аголеныя мячы.

Ускладзі клопат свой на Пана, – *
і Ён цябе падтрымае,

ніколі не дапусціць, *
каб справядлівы пахіснуўся.

Ты, Божа, *
скінеш іх у студню згубы.

Крывавыя і падступныя мужы †
не дажывуць да паловы сваіх дзён; *
а я спадзяюся на Цябе.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

Ант. Перад святам Пасхі * Езус, ведаючы, што прыйшла Ягоная гадзіна, / палюбіўшы сваіх у свеце, / дарэшты іх палюбіў.

КАРОТКАЕ ЧЫТАННЕ 1 Цім 2, 4-6
Бог, Збаўца наш, хоча, каб усе людзі былі збаўлены і дайшлі да пазнання праўды. Бо адзін Бог і адзін пасрэднік паміж Богам і людзьмі – чалавек Езус Хрыстус, які аддаў сябе самога на водкуп за ўсіх як сведчанне.

К. Быў ахвяраваны, як сам пажадаў.
Н. І не адкрыў сваіх вуснаў.

МАЛІТВА

Святы Божа, Ты паслаў Сына свайго, каб праз смерць на дрэве крыжа Ён вызваліў нас з-пад улады ворага роду людскога; мы, слугі Твае, пакорна Цябе просім, каб Ты дапамог нам дасягнуць ласкі ўваскрашэння. Праз Хрыста, Пана нашага. Амэн.

К. Благаславім Пана.
Н. Дзякуем Пану Богу.

К. Божа, прыйдзі мне на дапамогу.
Н. Пане, паспяшы да мяне на паратунак.
Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды,
І на векі вечныя. Амэн.

ГІМН

У гэту гадзіну Збавіцель
Цярпеў на крыжы ад смагі;
Хай тым, хто Яго праслаўляе,
Пан дасць справядлівасці смагу.

Хай Хрыстус іх голадам стане,
Які сам сабою натоліць;
Няхай дасць агіду да грэху,
Імкненне да цноты праўдзівай.

Няхай ласка Духа Святога
Натхняе таго, хто папросіць,
Каб згасла пажадлівасць цела
І ў духу агонь разгарэўся.

Айца і адзінага Сына,
І Духа Святога мы просім,
Каб тых падтрымалі, хто верна
Стаіць у малітве прад Панам. Амэн.

ПСАЛЬМОДЫЯ

Ант. Як Мяне ведае Айцец, так і Я ведаю Айца, * і жыццё сваё аддаю за авечак Маіх.

Псальм 119 (118), 57-64
VIII (Хет)

Пане, Ты мой лёс: *
абяцаю захоўваць Твае словы.

Ад усяго сэрца я маліў Цябе, *
змілуйся нада мной паводле свайго слова.

Я разважаў над сваімі шляхамі *
і скіраваў свае ногі да Тваіх сведчанняў.

Я спяшаўся і не марудзіў *
захоўваць Твае запаведзі.

Путы грэшнікаў аблыталі мяне, *
але я не забываў пра Твой закон.

Апоўначы я падымаўся, каб славіць Цябе *
за Твае справядлівыя пастановы.

Я сябра для ўсіх, хто Цябе баіцца *
і захоўвае Твае наказы.

Міласэрнасцю Тваёй, Пане, поўніцца зямля; *
навучы мяне сваім пастановам.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

Псальм 55 (54), 2-15. 17-24
Супраць крывадушнага сябра

Ахапіў Езуса страх і трывога (Мк 14, 33)

І (2-12)

Выслухай, Божа, маю малітву *
і не хавайся ад просьбы маёй.

Пачуй мяне і адкажы мне. †
Я енчу ў сваёй маркоце і ўздыхаю ад варожага крыку, *
ад прыгнёту грэшніка.

Бо яны наклікаюць на мяне бяду *
і ў сваім гневе заўзята змагаюцца са мною.

Маё сэрца трапеча ўва мне, *
ахапіла мяне боязь смерці.

Страх і трымценне авалодалі мною, *
жах ахапіў мяне.

Сказаў я: «Хто даў бы мне крылы, як у голуба, *
каб паляцець і спачыць?

Тады б я ўцёк далёка *
і пасяліўся б у пустыні.

Я б хутка знайшоў сховішча *
ад імклівага ветру і буры».

Знішчы, Пане, падзялі іхнія мовы, *
бо ў горадзе я ўбачыў гвалт і сваркі.

Удзень і ўначы яны абыходзяць яго па мурах, *
а ўнутры яго – беззаконне і зло.

Пагібель у ім, *
з ягоных вуліц не сыходзяць падман і здрада.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

ІІ (13-15. 17-24)

Не вораг мяне зневажае, *
я гэта б сцярпеў;

і не той, хто мяне ненавідзіць †
і ўзвышаецца нада мной, *
я б схаваўся ад яго;

але ты, роўны мне чалавек, *
мой сябра і мой блізкі,

з якім мы вялі салодкія размовы *
і хадзілі разам да Божага дому.

А я буду ўсклікаць да Бога, *
і Пан мяне ўратуе.

Увечары, раніцою і апоўдні †
я буду жаліцца і ўздыхаць, *
і Ён пачуе мой голас.

У спакоі ўратуе душу маю ад тых, †
хто змагаецца супраць мяне, *
бо такіх шмат у мяне.

Пачуе Бог, адгукнецца той, *
хто сядзіць на троне спрадвеку,

бо няма ў іх перамены, *
яны не баяцца Бога.

Кожны працягвае рукі свае †
на тых, хто з ім у згодзе, *
і парушае дамову сваю.

Яго вусны мякчэйшыя за масла, *
але ў ягоным сэрцы – варожасць;

ягоныя словы больш плынныя, чым алей, *
але яны нібы аголеныя мячы.

Ускладзі клопат свой на Пана, – *
і Ён цябе падтрымае,

ніколі не дапусціць, *
каб справядлівы пахіснуўся.

Ты, Божа, *
скінеш іх у студню згубы.

Крывавыя і падступныя мужы †
не дажывуць да паловы сваіх дзён; *
а я спадзяюся на Цябе.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

Ант. Як Мяне ведае Айцец, так і Я ведаю Айца, * і жыццё сваё аддаю за авечак Маіх.

КАРОТКАЕ ЧЫТАННЕ Рым 15, 3
Хрыстус не дагаджаў сабе, але, як напісана: Знявагі тых, хто зневажае цябе, упалі на мяне.

К. Ён узяў на сябе нашыя цярпенні.
Н. І панёс нашы беззаконні.

МАЛІТВА

Святы Божа, Ты паслаў Сына свайго, каб праз смерць на дрэве крыжа Ён вызваліў нас з-пад улады ворага роду людскога; мы, слугі Твае, пакорна Цябе просім, каб Ты дапамог нам дасягнуць ласкі ўваскрашэння. Праз Пана нашага Езуса Хрыста, Твайго Сына, які з Табою жыве і валадарыць у еднасці Духа Святога, Бог, праз усе вякі вечныя. Амэн.

К. Благаславім Пана.
Н. Дзякуем Пану Богу.

К. Божа, прыйдзі мне на дапамогу.
Н. Пане, паспяшы да мяне на паратунак.
Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды,
І на векі вечныя. Амэн.

ГІМН

Распачалася святая гадзіна,
Збаўца яе асвяціў сваёй смерцю;
Мы, заклікаючы імя Хрыстова,
Просім пакорна аб прабачэнні.

Хрыстус злачынцу на крыжы прабачыў,
Узрушаны шчырым ягоным вызнаннем.
Хай жа і наша ахвярнасць, малітвы
Выпрасяць нам прабачэнне правінаў.

Пан перамог крыжам смерць і цемру;
Змрок адышоў, і святло ўжо заззяла.
Жудасны грэх няхай знішчаны будзе,
А чысты бляск нашы душы напоўніць.

Просім Хрыста і Айца разам з Духам –
Усемагутную Тройцу Святую,
Каб падтрымала ўсіх Божаю ласкай,
Хто ў малітве стаіць перад Панам. Амэн.

ПСАЛЬМОДЫЯ

Ант. Для мяне жыццё – гэта Хрыстус, * а смерць – гэта набытак. / Мне трэба хваліцца крыжам Пана майго, Езуса Хрыста.

Псальм 119 (118), 57-64
VIII (Хет)

Пане, Ты мой лёс: *
абяцаю захоўваць Твае словы.

Ад усяго сэрца я маліў Цябе, *
змілуйся нада мной паводле свайго слова.

Я разважаў над сваімі шляхамі *
і скіраваў свае ногі да Тваіх сведчанняў.

Я спяшаўся і не марудзіў *
захоўваць Твае запаведзі.

Путы грэшнікаў аблыталі мяне, *
але я не забываў пра Твой закон.

Апоўначы я падымаўся, каб славіць Цябе *
за Твае справядлівыя пастановы.

Я сябра для ўсіх, хто Цябе баіцца *
і захоўвае Твае наказы.

Міласэрнасцю Тваёй, Пане, поўніцца зямля; *
навучы мяне сваім пастановам.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

Псальм 55 (54), 2-15. 17-24
Супраць крывадушнага сябра

Ахапіў Езуса страх і трывога (Мк 14, 33)

І (2-12)

Выслухай, Божа, маю малітву *
і не хавайся ад просьбы маёй.

Пачуй мяне і адкажы мне. †
Я енчу ў сваёй маркоце і ўздыхаю ад варожага крыку, *
ад прыгнёту грэшніка.

Бо яны наклікаюць на мяне бяду *
і ў сваім гневе заўзята змагаюцца са мною.

Маё сэрца трапеча ўва мне, *
ахапіла мяне боязь смерці.

Страх і трымценне авалодалі мною, *
жах ахапіў мяне.

Сказаў я: «Хто даў бы мне крылы, як у голуба, *
каб паляцець і спачыць?

Тады б я ўцёк далёка *
і пасяліўся б у пустыні.

Я б хутка знайшоў сховішча *
ад імклівага ветру і буры».

Знішчы, Пане, падзялі іхнія мовы, *
бо ў горадзе я ўбачыў гвалт і сваркі.

Удзень і ўначы яны абыходзяць яго па мурах, *
а ўнутры яго – беззаконне і зло.

Пагібель у ім, *
з ягоных вуліц не сыходзяць падман і здрада.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

ІІ (13-15. 17-24)

Не вораг мяне зневажае, *
я гэта б сцярпеў;

і не той, хто мяне ненавідзіць †
і ўзвышаецца нада мной, *
я б схаваўся ад яго;

але ты, роўны мне чалавек, *
мой сябра і мой блізкі,

з якім мы вялі салодкія размовы *
і хадзілі разам да Божага дому.

А я буду ўсклікаць да Бога, *
і Пан мяне ўратуе.

Увечары, раніцою і апоўдні †
я буду жаліцца і ўздыхаць, *
і Ён пачуе мой голас.

У спакоі ўратуе душу маю ад тых, †
хто змагаецца супраць мяне, *
бо такіх шмат у мяне.

Пачуе Бог, адгукнецца той, *
хто сядзіць на троне спрадвеку,

бо няма ў іх перамены, *
яны не баяцца Бога.

Кожны працягвае рукі свае †
на тых, хто з ім у згодзе, *
і парушае дамову сваю.

Яго вусны мякчэйшыя за масла, *
але ў ягоным сэрцы – варожасць;

ягоныя словы больш плынныя, чым алей, *
але яны нібы аголеныя мячы.

Ускладзі клопат свой на Пана, – *
і Ён цябе падтрымае,

ніколі не дапусціць, *
каб справядлівы пахіснуўся.

Ты, Божа, *
скінеш іх у студню згубы.

Крывавыя і падступныя мужы †
не дажывуць да паловы сваіх дзён; *
а я спадзяюся на Цябе.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

Ант. Для мяне жыццё – гэта Хрыстус, * а смерць – гэта набытак. / Мне трэба хваліцца крыжам Пана майго, Езуса Хрыста.

КАРОТКАЕ ЧЫТАННЕ Гбр 9, 28
Хрыстус, раз ахвяраваўшы сябе, каб панесці грахі многіх, другі раз не дзеля граху, а дзеля збаўлення з’явіцца тым, хто чакае Яго.

К. Паклонімся перад знакам крыжа.
Н. Праз які мы прымаем таямніцу збаўлення.

МАЛІТВА

Святы Божа, Ты паслаў Сына свайго, каб праз смерць на дрэве крыжа Ён вызваліў нас з-пад улады ворага роду людскога; мы, слугі Твае, пакорна Цябе просім, каб Ты дапамог нам дасягнуць ласкі ўваскрашэння. Праз Пана нашага Езуса Хрыста, Твайго Сына, які з Табою жыве і валадарыць у еднасці Духа Святога, Бог, праз усе вякі вечныя. Амэн.

К. Благаславім Пана.
Н. Дзякуем Пану Богу.

К. Божа, прыйдзі мне на дапамогу.
Н. Пане, паспяшы да мяне на паратунак.
Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды,
І на векі вечныя. Амэн.

ГІМН

Штандары Караля ўзняты,
І ззяе славай крыж хвалебны.
На ім у целе чалавечым
Вісіць Стварыцель чалавека.

Вось на крыжы варожай дзідай
Яму прабілі бок і сэрца.
Адкуль вада і кроў сплывае,
Каб грэшнікаў абмыць з правінаў.

О найцудоўнейшае дрэва,
Аздоблена крыві пурпурай,
Бо на сабе яно трымала
Святое цела Бога Збаўцы.

Шчаслівы крыж, якога плечы
Узносяць збаўчы водкуп свету;
Як быццам шалi, справядліва
Здабычу ў пекла адабралі.

Вітай, ахвярнік праслаўлёны,
І будзь узвышаны навекі,
Бо на табе Жыццё памерла,
Каб цераз смерць зноў адрадзіцца.

О крыж, адзіная надзея,
Няхай цябе народы славяць.
Дай ласку верным і набожным
І грэшнікам прабач правіны.

О Божа ў Тройцы, недасяжны,
Крыніца нашага збаўлення;
Праз крыж адкупленых Табою
Ўмацоўвай ласкай назаўсёды. Амэн.

ПСАЛЬМОДЫЯ

1 ант. Бязбожнікі сказалі: * Нападзем на справядлівага чалавека, / бо ён працівіцца нашым справам.

Псальм 62 (61)
Спакой у Богу

Бог надзеі няхай напоўніць вас усякім спакоем у веры (Рым 15, 13)

Толькі ў Богу знаходзіць спакой душа мая, *
ад Яго – маё збаўленне.

Толькі Ён – мая скала і маё збаўленне, *
мая цвярдыня, я больш не пахіснуся.

Дакуль вы ўсе будзеце *
нападаць на чалавека і знішчаць яго,

быццам нахілены мур, *
быццам плот, што пахіснуўся?

Яны задумалі скінуць яго з вышыні *
і схіліліся да маны.

Вуснамі сваімі благаслаўляюць, *
а ў сэрцы праклінаюць.

Толькі ў Богу шукай спакою, душа мая, *
бо на Яго ўся мая надзея.

Толькі Ён – мая скала і маё збаўленне, *
Ён – мая цвярдыня, я не пахіснуся.

У Богу маё збаўленне і мая слава, *
у Богу – скала маёй моцы і мой прытулак.

Народзе, на Яго спадзявайся *
ў кожную хвіліну.

Раскрывайце перад Ім вашыя сэрцы, *
Бог – нашае прыстанішча.

Так, сыны людскія – гэта толькі подых, *
сыны мужоў – падман.

Калі пакласці іх на вагі, *
яны ўсе разам лягчэйшыя за подых.

Не спадзявайцеся на ўціск, *
не ўскладайце марнай надзеі на рабунак;

не прывязвайце сэрцаў да багацця, *
калі нават яно і ўзрастае.

Бог раз прамовіў, †
і я двойчы гэта пачуў, *
што магутнасць належыць Богу.

І міласэрнасць у Табе, Пане, *
бо Ты адплачваеш кожнаму паводле справаў ягоных.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

1 ант. Бязбожнікі сказалі: * Нападзем на справядлівага чалавека, / бо ён працівіцца нашым справам.

2 ант. Ён сам панёс грахі многіх * і стаў заступнікам злачынцаў.

Псальм 67 (66)
Няхай славяць Цябе, Божа, усе народы

Ведайце, што збаўленне Божае паслана да язычнікаў (Дз 28, 28)

Няхай Бог змілуецца над намі і благаславіць нас, *
няхай заззяе аблічча Яго над намі,

каб на зямлі мы спазналі Ягоную дарогу, *
між усімі народамі Яго збаўленне.

Няхай славяць Цябе народы, Божа, *
няхай славяць Цябе народы ўсе.

Няхай весяляцца і радуюцца ўсе плямёны, †
бо Ты судзіш народы паводле праўды *
і плямёнамі на зямлі кіруеш.

Няхай славяць Цябе народы, Божа, *
няхай славяць Цябе народы ўсе.

Зямля прынесла свой плён; *
няхай Бог, наш Бог нас благаслаўляе.

Няхай Бог нас благаслаўляе, *
няхай баяцца Яго ўсе межы зямлі.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

2 ант. Ён сам панёс грахі многіх * і стаў заступнікам злачынцаў.

3 ант. У Хрысце мы маем адкупленне праз Ягоную кроў * і адпушчэнне грахоў.

Песня (пар. Клс 1, 12-20)
Хрыстус – першародны сярод усякага
стварэння і першародны з памерлых

Мы дзякуем Богу Айцу, які паклікаў вас *
да ўдзелу ў спадчыне святых у святле;

які вызваліў нас з­пад улады цемры *
і прывёў у Валадарства ўмілаванага Сына свайго,

у якім мы маем адкупленне *
і адпушчэнне грахоў.

Ён з’яўляецца вобразам нябачнага Бога, *
першародным сярод усякага стварэння.

Бо ў Ім было створана ўсё, †
што на нябёсах і на зямлі, *
бачнае і нябачнае,

ці троны, ці панаванні, *
ці начальствы, ці ўлады.

Усё праз Яго і для Яго створана. †
Ён ёсць раней за ўсё, *
і ўсё трымаецца ў Ім.

Ён – Галава цела, гэта значыць, Касцёла. †
Ён – пачатак, першародны з памерлых, *
каб Ён ва ўсім меў першынство.

Бо спадабалася Айцу, †
каб у Ім жыла ўся паўната *
і каб праз Яго прымірыць з сабою ўсё,

і зямное, і нябеснае, *
усталяваўшы спакой праз кроў Ягонага крыжа.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

3 ант. У Хрысце мы маем адкупленне праз Ягоную кроў * і адпушчэнне грахоў.

КАРОТКАЕ ЧЫТАННЕ Эф 4, 32 - 5, 2
Вы ж будзьце адзін да аднаго лагоднымі, міласэрнымі, даруйце адзін аднаму, як і Бог у Хрысце дараваў вам. Дык вось, наследуйце Бога, як дзеці ўмілаваныя, і паступайце ў любові, як і Хрыстус палюбіў нас і аддаў сябе за нас як дар і ахвяру Богу на прыемны пах.

КАРОТКІ РЭСПАНСОРЫЙ
К. Кланяемся Табе, Хрыстэ, * і благаслаўляем Цябе.
Н. Кланяемся Табе, Хрыстэ, * і благаслаўляем Цябе.
К. Бо праз крыж свой Ты адкупіў свет.
Н. І благаслаўляем Цябе.
К. Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Н. Кланяемся Табе, Хрыстэ, * і благаслаўляем Цябе.

ПЕСНЯ З ЕВАНГЕЛЛЯ

Ант. да песні Марыі: Настаўнік кажа: Час Мой блізкі; * у цябе зраблю Пасху з вучнямі Маімі.

Песня Марыі (Лк 1, 46-55)
Радасць душы ў Пану

Велічае душа мая Пана, *
і ўзрадаваўся дух мой у Богу, маім Збаўцу,

бо глянуў Бог на пакору сваёй слугі. *
І цяпер благаслаўляць мяне будуць усе пакаленні.

Бо вялікае ўчыніў мне Усемагутны, *
а імя Яго святое.

І міласэрнасць Яго з пакалення ў пакаленне *
над тымі, хто Яго баіцца.

Паказаў моц сваёй правіцы, *
рассеяў тых, хто пыхлівы сэрцам.

Скінуў магутных з трону *
і ўзвысіў пакорных.

Дабром галодных насыціў, *
а багатых ні з чым адправіў.

Прыняў свайго слугу Ізраэля, *
памятаючы пра сваю міласэрнасць,

як абяцаў бацькам нашым - *
Абрагаму і яго патомству навекі.

Хвала Айцу і Сыну, *
І Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

Ант. да песні Марыі: Настаўнік кажа: Час Мой блізкі; * у цябе зраблю Пасху з вучнямі Маімі.

ПРОСЬБЫ

Пакланяемся і пакорна просім Збаўцу чалавецтва, які сваёй смерцю знішчыў смерць, а праз уваскрасенне вярнуў жыццё:
Асвячай народ, адкуплены Тваёй крывёю.

Наш Адкупіцель, дай нам праз пакаянне з’яднацца з Тваёй мукай,
– каб мы атрымалі хвалу ўваскрашэння.

Няхай заступаецца за нас Твая Маці, Суцяшальніца прыгнечаных,
– каб мы маглі суцяшаць засмучаных так, як Ты нас суцяшаеш.

Дапамажы верным, каб у цярпеннях яны былі ўдзельнікамі Тваёй мукі
– і сведчылі пра Тваё збаўленне.

Ты прынізіў сябе, стаўшы паслухмяным ажно да смерці, смерці крыжовай,
– дапамажы сваім слугам быць паслухмянымі і цярплівымі.

Учыні памерлых падобнымі да свайго праслаўленага цела
– і нас калісьці далучы да вечнай славы.

Ойча наш.

МАЛІТВА

Святы Божа, Ты паслаў Сына свайго, каб праз смерць на дрэве крыжа Ён вызваліў нас з-пад улады ворага роду людскога; мы, слугі Твае, пакорна Цябе просім, каб Ты дапамог нам дасягнуць ласкі ўваскрашэння. Праз Пана нашага Езуса Хрыста, Твайго Сына, які з Табою жыве і валадарыць у еднасці Духа Святога, Бог, праз усе вякі вечныя. Амэн.

Потым, калі прысутнічае святар або дыякан, ён рассылае народ, кажучы:

Пан з вамі.
Н. І з духам тваім.
Няхай благаславіць вас Бог усемагутны, Айцец і Сын, і Дух Святы.
Н. Амэн.

Калі адбываецца рассыланне народу, дадаецца заклік:

Ідзіце ў супакоі Хрыста.
Н. Дзякуем Пану Богу.

Калі святар або дыякан адсутнічаюць ці калі Гадзіна чытаецца індывідуальна, то яна завяршаецца наступным чынам:

Няхай Пан благаславіць нас, абароніць ад усялякага зла і давядзе да жыцця вечнага.
Н. Амэн.

К. Божа, прыйдзі мне на дапамогу.
Н. Пане, паспяшы да мяне на паратунак.
Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды,
І на векі вечныя. Амэн.

Пасля гэтага пажадана зрабіць рахунак сумлення.

ГІМН

О Хрыстэ, Ты дзень поўны бляску,
Знішчаеш цемру начную.
Ў Табе пачатак святла ёсць,
І дорыш яго Ты абраным.

Таму Цябе вельмі просім:
Абарані нас ад злога,
І адары нас спакоем,
І сілы новыя дай нам.

Калі ўжо сон нас агорне,
Хай сэрца чувае з Табою,
І верных, што Цябе любяць,
Ты захавай сваёй моцай.

Зірні на нас, Божа і Пане,
Зруйнуй усе злыя намеры
І аддалі ўсе спакусы,
Бо нас Ты крывёй сваёй збавіў.

О Хрыстэ, Уладар Наймілейшы,
Цябе, як Айца, так і Духа,
Усё, што пад небам жывое,
Няхай праслаўляе бясконца. Амэн.

ПСАЛЬМОДЫЯ

1 ант. Божа, будзь маім абаронцам * і домам ратунку.

Псальм 31 (30), 2-6

Даверлівая малітва прыгнечанага Ойча, у рукі Твае аддаю дух Мой (Лк 23, 46)

У Цябе, Пане, я шукаю прыстанішча, †
няхай не буду асаромлены навекі, *
у справядлівасці Тваёй збаў мяне.

Схілі да мяне сваё вуха, *
Паспяшы, каб уратаваць мяне.

Будзь для мяне каменнай цвярдыняй, †
домам прыстанішча, *
каб уратаваць мяне.

Бо Ты мая скала і мая цвярдыня, *
дзеля імя Твайго кіруй мною і вядзі мяне.

Выцягні мяне з сеткі, якую патаемна паставілі на мяне, *
бо Ты мая цвярдыня.

У рукі Твае аддаю я дух мой; *
Ты мяне адкупіў, Пане, Божа верны.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

1 ант. Божа, будзь маім абаронцам * і домам ратунку.

2 ант. З глыбіні я клічу Цябе, Пане. †

Псальм 130 (129)
З глыбіні я клічу

Ён збавіць народ свой ад грахоў ягоных (Мц 1, 21)

З глыбіні я клічу Цябе, Пане. *
† Пане, пачуй мой голас.

Няхай Твае вушы пачуюць *
голас маіх малітваў.

Калі Ты, Пане, будзеш зважаць на беззаконні, *
хто ж вытрывае, Пане?

Але ў Цябе прабачэнне, *
каб Цябе паважалі.

Спадзяюся на Пана, *
спадзяецца душа мая на Яго слова.

Душа мая чакае Пана *
больш, чым варта світання.

Больш, чым варта світання, *
няхай Ізраэль чакае Пана,

бо ў Пана міласэрнасць *
і шчодрае ў Яго адкупленне.

Ён адкупіць Ізраэль *
ад усіх беззаконняў ягоных.

Хвала Айцу і Сыну, *
і Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

2 ант. З глыбіні я клічу Цябе, Пане. †

КАРОТКАЕ ЧЫТАННЕ Эф 4, 26-27
Не грашыце, няхай сонца не заходзіць над вашым гневам. Не давайце месца д’яблу.

К. У рукі Твае, Пане, * аддаю я дух мой.
Н. У рукі Твае, Пане, * аддаю я дух мой.
К. Ты нас адкупіў, Пане Божа верны.
Н. Аддаю я дух мой.
К. Хвала Айцу і Сыну, і Духу Святому.
Н. У рукі Твае, Пане, * аддаю я дух мой.

ПЕСНЯ З ЕВАНГЕЛЛЯ

Ант. Захавай нас, Пане, калі чуваем, * сцеражы падчас сну, / каб мы чувалі з Хрыстом / і адпачывалі ў супакоі.

Песня Сімяона (Лк 2, 29-32)
Хрыстус – святло народаў і хвала Ізраэля

Цяпер адпускаеш слугу Твайго, Валадару, *
паводле слова Твайго, у спакоі;

бо вочы мае ўбачылі збаўленне Тваё, *
якое падрыхтаваў Ты перад абліччам усіх народаў, 

святло для асвятлення язычнікаў *
і хвалу народу Твайго Ізраэля.

Хвала Айцу і Сыну, *
І Духу Святому.

Як была спрадвеку, цяпер і заўсёды, *
і на векі вечныя. Амэн.

Ант. Захавай нас, Пане, калі чуваем, * сцеражы падчас сну, / каб мы чувалі з Хрыстом / і адпачывалі ў супакоі.

МАЛІТВА

Пане Езу Хрыстэ, ціхі і пакорны, Ты даеш сваім паслядоўнікам салодкае ярмо і лёгкі цяжар. Прымі ласкава нашыя памкненні і справы гэтага дня і адары нас спакоем, каб мы маглі лепш Табе служыць. Які жывеш і валадарыш праз усе вякі вечныя. Амэн.

Потым, нават тады, калі Камплета чытаецца індывідуальна, прамаўляецца благаслаўленне:

Ноч спакойную і смерць шчаслівую няхай дасць нам Бог усемагутны, Айцец і Сын, і Дух Святы.
Н. Амэн.

АНТЫФОНЫ НА ЗАКАНЧЭННЕ ДА НАЙСВЯЦЕЙШАЙ ПАННЫ МАРЫІ

Дзева, Маці Адкупіцеля,
брама раю нябеснага,
зорка мора й ратунак
для чалавека грэшнага.
Падтрымай люд знясілены,
што імкнецца да святасці,
Ты, што чынам дзівосным
нарадзіла Збавіцеля,
свайго святога Стварыцеля.
Прывітана анёлам, усесвятая Марыя,
барані нас ад грэху і за нас заступіся.

Або:

Вітай, неба Уладарка,
Вітай, Панна анёлаў,
Вітай, Ружа і Брама;
Яснасць свету дала Ты.
Цешся, Панна хвалебная,
Па­над усё прыгажэйшая,
Вітай, Маці нябесная;
Заступіся за нас Ты.

Або:

Вітай, Каралева,
Маці міласэрнасці,
жыццё, асалода і надзея наша, вітай!
Да Цябе звяртаемся мы, выгнаннікі, дзеці Евы.
Да Цябе ўздыхаем, стогнучы і плачучы
ў гэтай слёз даліне.
Дык звярні на нас, Заступніца наша,
Твае міласэрныя вочы.
І Езуса, благаславёны плод улоння Твайго,
з’яві нам пасля выгнання гэтага.
О ласкавая, о літасцівая,
о салодкая Панна Марыя.

Або:

Тваёй абароне аддаемся,
Святая Багародзіца,
У нашых патрэбах
Не пагарджай маленнем нашым.
І ад усялякай злой прыгоды
Выбаўляй нас заўсёды,
Панна хвалебная і благаслаўлёная.
О пані наша, Апякунка наша,
Суцяшальніца наша, Ты Заступніца наша,
З Сынам сваім нас паяднай,
Сыну свайму нас даручай,
Сыну свайму с аддавай.